Autoritaire trainers

Gerhard heette hij. Gerhard was een trainer die ik niet snel vergeet. Zijn Duitse naam zal er weinig mee te maken hebben maar Gerhard was een man van de keiharde discipline, een man ‘van regel ist regel und ordnung muss sein’. Gerhard, een oud militair, wist hoe het spel gespeeld moest worden, duldde daarover heen discussie. Als het even mis liep, dan lag het niet aan Gerhard maar aan de discipline van de de spelers of zoals hij de gehele doelgroep vaak over een kam scheerde, de patatgeneratie.

Ik moet eerlijk bekennen, ik kom ze weinig meer tegen, zo’n autoritaire trainer. Eigenlijk is een dergelijke stijl van leidinggeven achterhaald, tenminste dat vind ik. Dit wil niet zeggen dat ze er niet zijn, die trainers die alles bepalen, die geen tegenspraak dulden, wiens wil nog echt wet is. Autoritaire trainers staan weinig open voor gesprek, feedback of discussie en dulden weinig of geen tegenspraak. Autoritaire trainers zijn dominant en bazig. Zij houden regie en een sterke controle. Een autoritaire trainer verzamelt, of creëert een team met spelers om zich heen die weinig kritisch, vrijwel blind de trainer volgen.  Een autoritaire trainer houdt informatie voor zich, deelt dit ook niet graag met anderen, tenzij het strikt noodzakelijk is.

Een gevolg van deze leiderschapsstijl is dat spelers op den duur vooral extrinsiek gemotiveerd zijn, vaak uit angst. Ze zijn niet intrinsiek gemotiveerd. Je krijgt van die spelers die hard werken als de trainer kijkt en niets uitvoeren als hij even niet kijkt. Er heerst passiviteit in het team. Spelers zullen niet zelf met oplossingen voor problemen komen waar zij in het veld tegen aan lopen. Niet elke speler zal het volhouden om met een dergelijke trainer het seizoen door te komen.

Sunday Oliseh haalde, als trainer van Fortuna Sittard, het nieuws. Oliseh zou zich autoritair gedragen. De een na de ander werd weggestuurd of weigerde nog langer met hem samen te werken.  Oliseh gedroeg zich als een alleenheerser, als wij de media mogen geloven. Er was op een gegeven moment niemand die hem nog een strobreed in de weg durft te leggen. Wie toch het lef had speelde met vuur.  Oliseh zou, zo ging het verhaal, zijn collega’s vernederen, mensen de huid vol schelden.

Nu speelt Fortuna betaald voetbal, maar die alles bepalende, schreeuwende, soms anderen vernederende coaches kom je soms ook op zaterdag bij jeugdwedstrijden tegen. Van die trainers die, omdat het helpt, een speler nog even publiekelijk laten weten dat hij er echt niets van kan. Van die trainers die eigen falen aan het gebrek aan discipline van de spelers wijten. Soms kan je deze trainers, in de rust, door de deur van de kleedkamer horen.

Behalve dat het volgens mij gewoon niet leuk lijkt om als jeugdspeler een dergelijke trainer te hebben blijkt er nog een ongewenst neveneffect te zitten aan trainers met een autoritaire leiderschapsstijl. In een artikel in de ‘Britisch Journal of Sports Medicine‘ werden recent de conclusies gepresenteerd over een periode van vier jaar is uitgevoerd onder 36 betaald voetbalclubs in zeventien landen. Doel van het onderzoek was de vraag of de manier van coachen en trainen invloed heeft op het aantal blessures en de beschikbaarheid van spelers bij wedstrijden en trainingen. De conclusie van het onderzoek was dat er daadwerkelijk een relatie bestaat tussen het aantal blessures en de stijl van leidinggeven. Zo blijkt dat teams van trainers met een democratische leiderschapsstijl een lager percentage blessures kent. Neem daarbij dat trainers met een duidelijke toekomst visie, een duidelijk plan zeg maar, het percentage blessures nog verder terugloopt, met tussen de 29 en 40% minder blessures. De spelers zijn gemotiveerder en de opkomst bij trainingen is ook hoger.

Hoewel het natuurlijk een gigantische open deur is, blijkt dat een democratische leiderschapsstijl, inbreng van spelers, spelers vertrouwen geven, wat leidt tot een hogere opkomst bij de trainingen, een grotere inzetbaarheid bij wedstrijden en een lager aantal blessures. Gerhard zou dus wellicht betere resultaten hebben geboekt als hij de inbreng van zijn spelers had vergroot, zijn spelers vertrouwen had gegeven in plaats van ze bij iedere fout af te serveren. De opkomst tijdens zijn trainingen zou hoger zijn geweest en de inzet tijdens zijn trainingen zou met stappen vooruit zijn gegaan en bovenal zijn spelers zouden minder vaak geblesseerd zijn.

 

Advertenties

Een team van individuen

Enkele weken geleden stond ik, min of meer toevallig, langs de lijn van een lager spelend jeugdteam. Het was een gelijk opgaande wedstrijd. Er ging nog veel niet goed. Aan de inzet lag het niet, die was, zeker gezien de weersomstandigheden goed te noemen. De jongens knokte er hard voor. Je ziet het natuurlijk bij elk team, maar mij viel op dat het niveauverschil tussen de verschillende spelers toch wel aanzienlijk was. Waar de ene speler een aangespeelde bal maar moeilijk onder controle kon krijgen, passeerde een ander, de ene na de andere tegenstander, waarbij de bal als een soort magneet aan zijn voet leek te kleven. Je kent dat wel, een soort Messi maar dan niveautje 4e klasse. Hoewel al deze jongens echt maar 1x per week trainde en ook echt dezelfde trainer hadden, dezelfde assistent-trainer leek de een meer ervaren, balvaardiger, technisch begaafder dan de ander.Lees meer »

It’s all about Why

Tijdens mijn opleiding Hogere Veiligheidskunde maakte ik kennis met de Gouden Cirkel van Simon Sinek. Hoewel sommige non-believers ons voorhouden dat het een sprookje is waarin vooral Sinek zelf gelooft, geeft zijn gouden cirkel wel een redelijk denkkader om proberen te begrijpen waarom sommige mensen, sommige bedrijven, zo succesvol zijn. Sinek houdt ons voor dat alle succesvolle bedrijven, invloedrijke personen, uitgaan van het waarom, de Why.

Sinek geeft aan dat, in zijn ogen, de meeste bedrijven van buiten naar binnen werken, dus vanuit de Wat-vraag. De buitenste cirkel van de Gouden Cirkel van Sinek staat voor het product dat een bedrijf verkoopt of voor de diensten die het aanbiedt. De Hoe-vraag staat voor hoe het product wordt aangeboden. In deze tweede cirkel legt het bedrijf uit waarom zijn producten of diensten beter zijn dan die van de concurrent. De Waarom-vraag staat voor de motivatie van een bedrijf en dat gaat niet over winst maken. Daarom communiceren invloedrijke en inspirerende bedrijven liever van binnen naar buiten in plaats van andersom. Bij de Waarom-vraag gaat het om het uitdragen van de visie, waarom doe je wat je doet? De Waarom-vraag gaat over de intrinsieke motivatie.

Sinek gebruikt in zijn TED presentatie het bedrijf Apple als voorbeeld. In plaats van te zeggen wat zij doen en wat zij produceren en hoe zij hun producten maken of diensten leveren, vertellen zij hun potentiële klanten wat hun visie is. Als ik deze manier van denken, handelen, van communiceren nu eens vertalen naar een sportteam. Lees meer »

Gepromoveerd

Een aantal jaren geleden coachte ik een team dat net was gepromoveerd van de 1e klasse naar de promotieklasse. Enkele spelers uit het team waren gestopt en ik moest jeugdspelers inpassen. De verwachtingen waren laag, hoewel niet uitgesproken, was de algemene teneur dat het wel mooi zou zijn als wij in ieder geval niet rechtstreeks zouden degraderen. Elke punt die wij binnen harkte werd dan ook gevierd alsof het een kampioenschap betrof. Lees meer »

Carbajal

Woensdagavond zat ik, er was verder niets op TV, de wedstrijd Juventus tegen Real Madrid te kijken. Op het moment dat ik inschakelde stond Madrid als met 0-1 voor en de 0-2 hing in de lucht. Madrid was gewoon beter. Het was een leuke wedstrijd om naar te kijken eigenlijk tot de schwalbe van Carbajal. De speler van Madrid ging binnen de 16 opzichtig naar de grond, greep naar zijn hoofd en lag schokkend op de grond, alsof hij een fors insult had. Het spel ging door, Juventus balbezit, maar men besloot toch de bal buiten de lijnen te trappen. De verzorging kon binnen de lijnen komen en nog zonder de wonderspons sprong Carbajal op en kon, nadat de bal weer in het spel was gebracht, vol het duel aangaan. Er was niets aan de hand. Lees meer »

LTAD

De Gelderlander plaatste op 31 maart j.l. een artikel over het geboortekwartaaleffect. Naast PSV bleek dat ook bij clubs als Vitesse, NEC en De Graafschap het aantal ‘talenten’ geboren in het eerste kwartaal van het jaar wel erg groot was. Het artikel bleek de opmaat tot een groter artikel dat op 1 april geplaatst werd. De timing is opvallend, want jawel, zou dit niet een grote grap zijn?Lees meer »

Op kamp

Ik zat vanochtend een documentaire, een veredelde nabeschouwing van de Paralympischespelen te kijken. Waar de paralympische atleten uit de Verenigde Staten bij de Spelen in Sotsji geen medaille behaalde, rijgen zij nu het ene succes na het andere aan elkaar. Vooral de snowboarders zijn succesvol. In een item van de NOS over het succes van de Amerikaanse snowboarders kwamen, voor mij, twee dingen duidelijk naar voren. Lees meer »