Over de kook

In de wedstrijd tussen Uruguay en Italië ging het ergens om. De winnaar zou zich plaatsen voor de de knockoutfase van het WK. Luis Suarez speelt een grandioze wedstrijd, is ook weer bepalend voor de winst in de wedstrijd. Het is ook een harde wedstrijd, een speler van Italië wordt met rood van het veld gestuurd nadat hij zijn noppen in de kuit van een tegenstander had geplaatst. Dan, wij zitten dan al in de tweede helft, vecht Suarez een duel uit met Chielinni. Suarez gaat met zijn hoofd richting de schouder van de Italiaanse verdediger. Suarez zelf zegt hier later over dat dit soort acties in het strafschopgebied wel vaker voorkomen, het hoort erbij. Chielinni is na deze actie furieus, trekt zijn shirt bijna kapot in een poging de scheidsrechter te overtuigen van de bijtwond. De verslaggever roept verbouwereerd “Doet hij het weer!” Inderdaad Suarez heeft een naam als het gaat om het bijten van zijn tegenstander. Niet een keer, maar nu dus voor de derde keer heeft hij een tegenstander gebeten. Chielini krijgt de scheidsrechter niet mee. Hij heeft het niet gezien. Chiellini is overigens de zelfde man die eerder in de wedstrijd Cavani in het strafschopgebied aan zijn haren keihard onderuit trekt. Overigens ook niet gezien door de scheidsrechter. Cavani is er echter niet de speler naar om om een kaart te gaan zeuren bij de scheidsrechter. De verslaggever roept bijna gelukzalig uit dat actie van Suarez op beeld staat en dat er nu toch wel een sanctie zou volgen. Die sanctie volgde ook inderdaad. Suarez wordt voor 9 wedstrijden geschorst en mag zich gedurende vier maanden niet in voetbalstadions begeven. Het straffen van de speler is nog niet zo vreemd, wat wel vreemd is dat dit gebeurd door een sportbond die zelf de normen en waarde, de ethiek nu niet bepaald hoog in het vaandel heeft staan en dat de straf wordt opgelegd naar aanleiding van TV beelden, terwijl deze zelfde sportbond niet bepaald warm loopt voor het inzetten van technische hulpmiddelen, zoals bijvoorbeeld in het tennis en hockey al decennia lang het geval is. Nadat deze sportbond, de FIFA, aankondigde een onderzoek te starten sloten de rijen zich. Een teamgenoot van Suarez was van mening dat de schuld bij Chielinni lag, de bondscoach vond het allemaal wat overdreven en had eigenlijk niets gezien en zelfs de president van Uruguay deed een duit in het zakje. Na de uitspraak van de FIFA viel de hele wereld over Suarez heen, reclamebureaus maakte overuren en journalisten hadden een onderwerp.

Ik zat mij af te vragen of, als ik een overtreding bega in het buitenland, ik rijd te hard over de snelweg richting het zonnige zuiden, of premier Rutte mij dan ook op staat te wachten op Schiphol. Of journalisten dan ook pagina’s vol zouden schrijven en reclamebureaus overuren zouden maken op grappig bedoelde filmpjes en plaatjes zouden maken. Ik denk het niet. Alles wat Suarez doet ligt onder een vergrootglas en daar hoeven wij geen medelijden mee te hebben, aldus een journalist van De Gelderlander. Hij verdient genoeg.

Wat maakt nu dat Suarez dit doet en niet een keer, maar inmiddels al voor de derde keer?
Onder welke omstandigheden doet hij dit. Heeft hij ook bij Groningen al mensen gebeten? Was het bij Ajax een speler van RKC Waalwijk het slachtoffer? Opvallend is dat hij over gaat tot bijten juist in wedstrijden die er toe doen; Ajax – PSV, Liverpool – Arsenal en Uruguay tegen Italië. Wedstrijden dus waar het ergens om gaat. Wedstrijden waarin hij naast bepalend voor het spelbeeld, ook kennelijk tot dit gedrag over gaat.

Je zou bijna denken dat de spanning van het bepalend moeten zijn te groot is. Iets wat overigens niet eens heel apart is, want wie kan nu zeggen dat zelfs de president van jou land zich geroepen voelt om jouw gedrag publiekelijk te verdedigen, terwijl de gehele wereld je bizar en gek vindt? Zonder nu direct een label te plakken lijkt het er op dat hij zijn emoties niet altijd onder controle heeft. Anders gezegd, het pannetje wil nog wel eens overkoken, als hij het even te lang op het vuur laat staan of als hij te druk met andere dingen bezig is. De journalist van De Gelderlander wist met zekerheid te stellen dat deze recidivist niet te behandelen was. Hij was tenslotte ook door zijn club al naar een expert gestuurd. Gelukkig gaan journalisten in dit land niet over de mate waarin iemand nog behandelbaar is. Ik wens Suarez wat rust en bijvoorbeeld een goede Verstraining. Deze man is namelijk naast zoon, partner, vader ook nog eens een begenadigd voetballer. Laten wij deze man nu eens zien als mens, dat zou voor een ieder fijn zijn. Wij zijn meer dan het geen de omgeving van ons vindt!

lmboos

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s