De ideale coach

Afgelopen zaterdag maakte ik, na ruim drie jaar, mijn debuut als volleybalcoach. Dit maal als coach van SV Dynamo dames 5, spelend in de promotieklasse. Ik moet eerlijk toegeven, ik had mijn twijfels of ik het moest doen, vond het ook moeilijk. Ik kende bijna niemand in het team, weet amper hoe zij getraind hebben, wat ze kunnen en wat niet.
Het team had afgelopen week een vrij matige oefenwedstrijd gespeeld en had zelfs een set, na ruim voor gestaan te hebben, toch nog verloren.
“Dat kunnen wij ook” werd mij voor de wedstrijd nog vertelt.
Na de toch nog vrij eenvoudige winst in de 1e set, werd de tegenstander in de 2e set bijkans gedeclasseerd. De derde set, twee wissels. Sociaal wisselen. De derde set verliep stroef lang kon de tegenstander mee, tot bij de 20, toen was de koek voor onze tegenstander wel op. Na de 3e set een zucht van verlichting langs de lijn, de beruchte derde set dip was overwonnen. In de 4e set, de laatste twee wissels ingebracht. De tegenstander maakte snel een gat, wij konden echter, door goed serveren bijkomen. Uiteindelijk werd set vier nipt verloren. Na de wedstrijd werd mij gevraagd wat ik er van gevonden had. Ik vond het leuk en was verrast door het enthousiasme in het veld en vooral ook de werklust, de ballen vallen ook niet zo maar op de grond. Ik bleef echter zitten met de vraag hoe ik had moeten coachen.
“Jij vraagt in ieder geval de time-outs op tijd aan,” was een mooi compliment, maar wat is nu de ideale coach?

In het voetbal, waar ik sinds een paar jaar ook betrokken ben bij elftallen, is het vrij gangbaar om voorafgaand aan een wedstrijd vrij uitgebreide teambesprekingen te houden. Dit is overigens niet exclusief voor het voetbal, ook in het volleybal zijn er coaches die kort voor een wedstrijd spelers overvoeren met informatie. Veel van deze korte termijn informatie gaat het ene oor in, het andere oor uit. Slechts 20% van wat wij zien en horen blijft hangen. Ons korte termijn geheugen kan maar een beperkte hoeveelheid informatie aan.

leerpiramide-nl-350x287

Neem dan even de ruis mee die tijdens dergelijke meetings ook altijd meegenomen wordt, de mate van fysieke fitheid en het is bijna een open deur te stellen dat dergelijke informatie niet lang blijft hangen. Sterker als in de praktijk daarna blijkt dat de praktijk anders is dan de theorie vooraf, leidt dit alleen tot verwarring. Ook als de gegeven informatie anders is dat het geen de spelers eerder hebben geleerd, leidt dit tot verwarring en mogelijk zelfs stagnatie van het leerproces. Om die reden is het zo enorm belangrijk dat binnen een vereniging, maar ook tussen de sportbond en verenigingen afstemming is over wat je aanleert en hoe je dat doet.

De ideale coach, hoe graag hij het ook zou willen doet er goed aan om goed te kijken, goed te luisteren, maar weinig te zeggen. Als de coach iets zou willen zeggen dan is timing ook iets, zeg je het direct, wacht je hiermee tot een time-out of de rust of doe je hier pas wat mee de volgende training. Als coach wil je alles wel in een keer oplossen. In de praktijk blijkt dat dit volstrekt onmogelijk is. De ideale coach heeft een plan, een routekaart waarop staat hoe hij zijn spelers beter wil maken, dat kost tijd. Dat vraagt ook geduld. De wedstrijden zullen aan moeten sluiten bij het geen in de trainingen wordt wordt geoefend. De trainingen, zullen volgens die routekaart vorm moeten kijken. De ideale coach, handelt niet als een kip zonder kop, maar gaat gestaag door op de weg die hij met zijn team gaat.

de ideale coach003

 

 

Advertenties

Een gedachte over “De ideale coach

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s