Groeien (deel 2)

In mijn laatste workshop nam ik de jongens even terug naar mijn eigen jeugd. Een van mijn eerste trainers, was een bijzondere man. Niet zo zeer door zijn trainingen, zeg maar de oefenstof, maar ook door wat hij zei. Zo herinnerde ik mij, mijn eerste training, mijn kennismaking met hem. Ik had mij als een van de eerste omgekleed en was de zaal al vast ingelopen. Ik pakte een bal en begon tegen de muur wat in te slaan. Ik had niet gemerkt dat er aan de andere kant van de zaal iemand aandachtig stond te kijken. Op een gegeven moment tikte iemand mij op mijn schouder. Ik vang de bal op, draai mij om en kijk in het gezicht van een al wat oudere man, een grijze snor en zware wenkbrauwen. Hij kijkt mij vriendelijk aan en zegt:
“Daar waar ik vandaan kom, zijn wij gewend om elkaar een hand te geven bij een kennismaking. Wie ben jij?” Hij steekt mij zijn hand toe. Ik geef  hem een hand en zeg wat stamelend:
“Uhh, sorry, uhh …… ja, ik ben Bert”
“Welkom Bert!” zegt hij en vertelt mij ook wie hoe hij heet. Dit was mijn trainer.

Hij was een trainer die mij om meerdere redenen is bij gebleven.
Aan het begin van, ik vermoed dat het de tweede of derde training was, moesten wij de banken in de zaal in een kring zetten. Hij wilde met ons het nodige bespreken.

“Jongens,”  zo begon hij zijn verhaal, “wij kunnen er dit seizoen een gezellig, leuk seizoen van maken en geloof mij, daar zorg ik voor, maar er is meer. Om wat richting te geven aan wat wij dit seizoen willen gaan doen wil ik eigenlijk van jullie weten wat zouden jullie doelen zijn voor het komend seizoen?”

Wij keken elkaar eens aan. Eigenlijk niet wetend wat wij met die vraag aan moesten.
Een van mijn teamgenoten zei toch nog vrij rap dat kampioen worden toch wel een mooi doel was. Een doel dat wij eigenlijk allemaal wel zagen zitten. Daar wilde wij wel voor gaan. Onze spelverdeler temperde de euvorie wel een beetje door te stellen dat hij in ieder geval van Dynamo wilde winnen. Een doel waar ook niemand problemen mee had, zei het niet dat toen een van onze nieuwe spelers ons maar watjes vond. Als je gaat voor een kampioenschap moet je ook verder durven kijken, een finale van het NK dat was toch wel iets veel mooiers.

Onze trainer keek ons een voor een aan en zei toen de woorden die mij tot nu toe zijn bijgebleven:
“Jongens, dan worden jullie enorm bedankt, want nu ben ik er druk mee. Nu kan ik zeker al die andere trainers uit de competitie gaan bellen met de vraag of er één team is dat vrijwillig afstand wil doen van het kampioenschap. Is dat het idee?
Jongens, jullie kunnen straks kampioen worden, maar echt een vreselijk slecht seizoen gespeeld hebben. Je wordt dan kampioen, omdat de rest gewoon op een bagger niveau volleybal speelt. Je kan ook een vreselijk goed seizoen gespeeld hebben en toch degraderen. Simpel, omdat onze tegenstanders gewoon nog een stukje beter zijn.  Jongens ik kan jullie vertellen, geen enkele tegenstander zal afstand doel van het doel om kampioen te  worden. Geen enkele trainer zijn zijn beste spelers op de bank laten zitten als ik hem daar om vraag. Waar jullie over moeten nadenken zijn jullie eigen doelen. Wat wil je leren? Waarin ben je goed, maar wat moet je nog leren? Waarin wil jij zelf beter worden? Dit zijn ook doelen waar je zelf invloed op hebt. Doelen waarover je achteraf kan zeggen waarom je dat doel hebt gehaald of waarom niet.”

Er viel een enorm stilte en niemand waagde het om al eerste het woord te nemen.
“Jongens, ik heb jullie beloofd dat het een leuk en gezellig seizoen gaat worden. Ik heb niet beloofd dat het makkelijk gaat worden.”

Als je dan doelen moet gaan benoemen dan zijn er eigenlijk drie soorten doelen, namelijk de droomdoelen, presentatiedoelen en resultaatdoelen. Droomdoelen zijn het punt op de horizon. Droomdoelen geven richting, daar wil jij naar toe. Presentatiedoelen gaan over het proces, wat ga ik er aan doen om zelf elke dag beter te worden dan dat ik gisteren was. Uiteindelijk leiden deze doelen tot resultaten.

Terug naar de regenachtige zaterdagmiddag, terug naar de workshop. Na deze flashback mochten de jongens voor zich zelf twee dingen opschrijven waarvan zij zelf vonden dat zij daar goed in waren. Daarna mochten ze dit delen met hun buurman, die er dan nog een vaardigheid aan het lijstje mocht toevoegen. Hier kwamen ze nog wel uit. Daarna mochten ze nadenken over wat te ontwikkelen vaardigheden waren. Waarin ben je nog niet zo goed? Wat wil je leren, waarin wil je beter worden. Dit bleek lastiger dan gedacht.

“Je stelt moeilijke vragen,” werd mij voor de voeten gegooid.
“Ik heb beloofd dat het leuk en gezellig zou worden, ik heb niet beloofd dat het dan ook makkelijk zou worden.”

Na het delen van elkaars leerdoelen, bleek dat in een één op één situatie de ander zich vrij voelde om de gesprekspartner feedback te geven. Bij het plenair bespreken van elkaars leerdoelen gebeurde dat niet. Het resultaat was een mooi overzicht van een ieders kwaliteiten, als ook een overzicht van de persoonlijke leerdoelen van een ieder.  Nu zou de volgende stap eigenlijk moeten zijn om deze ontwikkeldoelen SMART te gaan beschrijven en er dan ook nog een mooie deadline aan te koppelen. Het mooie aan SMART is dat de doelen tijdgebonden worden neergezet. Aan SMART zou je eigenlijk één lekker moeten toevoegen, de letter L. De L van lol. Zonder plezier geen prestatie. Voor de jongens hebben wij het die natte middag, in de winter gelaten bij het formuleren van de eigen ontwikkeldoelen.

Wij zijn geëindigd met de constatering van ontwikkeling geen rechte lijn is; telkens als je iets nieuws gaat leren, het ook gaan uitproberen, dan zal het in het allereerste begin best moeilijk gaan. Je moet nadenken bij wat je doet, soms ook wordt er door ouders, door de trainer langs de lijn van alles geroepen. Dingen die je hoort, die je wellicht afleiden van waar je mee bezig bent. Je hier voor afsluiten is een kunst. Als er echter enige balans is tussen jouw vaardigheid en de uitdaging die je aangaat, dan ervaar je iets wat men flow noemt. Als de uitdaging te groot is, dan ontstaat er angst. Als de uitdaging te klein is, jij kan met andere woorden meer, dan ontstaat verveling. Het is dus belangrijk om de uitdagingen goed te kiezen. Als winnen van een wedstrijd de uitdaging is, zou deze wel eens te groot kunnen zijn, daarbij heb je deze uitdaging ook niet onder eigen controle, want wellicht heb je een scheidsrechter die niet erg best fluit of is te tegenstander een goede voetballer. Uitdagingen moeten, zoals de naam al zegt, uitdagend zijn maar wel bereikbaar.

Flow_Senia_Maymin

Als afsluiting gingen wij met z’n allen nog even langs bij een bekende Nederlandse topsporter. Iemand die weet wat winnen is, iemand ook waarvan wij weten dat hij er enorm veel voor gedaan heeft om zo goed te worden, Epke Zonderland.

Epke Zonderland kon zijn ‘gouden’ oefening aan de rekstok bij de WK in het Chinese Nanning amper terughalen.

“Ik weet niet meer hoe het ging. Ik zat gewoon in een ‘flow’. Pas op het einde werd ik een beetje wakker,” vertelde hij kort na het behalen van de tweede wereldtitel bij de NOS”
Zonderland turnde zijn oefening waarmee hij vorig jaar in Antwerpen ook al wereldkampioen werd: met twee combinaties van twee vluchtelementen.
Epke is voortdurend bezig om zelf beter te worden.

“Ik heb nog steeds het idee dat ik elk jaar beter word. Van zo’n oefening droom je gewoon. Ik had aanvankelijk wat moeite met de rekstok, maar ik was er nu volledig aan gewend. De trainingen gingen afgelopen week erg goed. Daar putte ik vertrouwen uit.’

Buiten regende het inmiddels al wat minder. Tijd om alles op te ruimen. In de zaal een stel jongens, die deze middag keihard hebben gewerkt. Het was niet altijd makkelijk, maar ze deden mee, ze waren betrokken. Klasse! Nu de volgende stap zetten. Wat minder bezig met de tegenstander, wat meer met jezelf.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s