Vrolijke ogen

Gisteren speelde wij de wedstrijd waar het vooraf om ging; de wedstrijd waar alles om draaide. De wedstrijd waar wij al maanden naar uitkeken. Voor de wedstrijd was het stil in de kleedkamer. Strakke gezichten, jongens keken recht voor zich uit, niemand zei iets.

Nadat de scheidsrechter ons kwam halen liepen wij rustig het veld op. Nu moest het dan toch gebeuren. Waar onze tegenstanders het veld op rende, wandelde wij daar rustig achteraan. De wedstrijd begint; zoals wij gewend zijn, proberen wij van achteruit het spel op te bouwen. Omdat de tegenstander al vroeg druk zet, wordt vaak gekozen de lange bal te spelen. Soms met resultaat, maar vaak leveren wij de bal ook zo weer in bij de tegenstander. Het was dan ook de tegenstander die het eerste doelpunt scoorde en dat was op dat moment niet eens onverdiend. De jongens keken elkaar aan; sombere gezichten. Op het moment dat je er voor je gevoel moet staan laat je het op deze manier schieten. Wij komen dit seizoen vaak in deze situatie en als de tegenstander dan door weet te drukken verlies je de wedstrijd. Wij gaan piekeren. Sommigen in ons team hebben dit eerder meegemaakt en krijgen dan een soort déjà vu. Een gevoel van, daar gaan we weer. Dit piekeren noemen wij ook wel verhaal denken. Als je in de piekermodus blijft dan verlies je de wedstrijd. Je ziet het aan de gezichten, sombere blik, elkaar aankijken zonder iets te zeggen en als er wat gezegd wordt, negatieve feedback. Zodra dit gebeurd komen wij dat vaak niet meer te boven. Denken wij ook dat het daadwerkelijk niet meer goed komt. Anderen verwijten maken, leidt niet tot een betere uitvoering, een beter resultaat. Je komt in een neerwaartse spiraal, de uitvoering wordt slechter, je gaat letten op de verkeerde dingen en het resultaat zal daardoor navenant zijn. Eigenlijk kan je vooraf aan een wedstrijd al zien hoe de vlag er bij staat. Negatieve self-talk ondermijnt het zelfvertrouwen en leidt tot frustraties. Als spelers voor een wedstrijd al op zien tegen een tegenstander, als spelers het hebben over zaken als waar een bepaalde speler heeft gespeeld, heb je de wedstrijd al verloren. Dit is de negatieve self-talk die verlamt. Ook tijdens de wedstrijd dingen roepen als:
“Doe je het alweer, wanneer leer je dat nu eens?” leiden niet tot een betere uitvoering, sterker, dit leidt tot een slechtere uitvoering, een slechter resultaat.

verhaaldenken

Hoe kom je nu uit dat verhaal denken? 

Belangrijk is dat je op de eerste plaats herstelmomenten inbouwt. Draaf niet door, creëer breaks. In een sport als volleybal is dit bij uitstek je time-out en de momenten tussen de sets. In een sport als voetbal moet je deze zelf inbouwen. Natuurlijk zijn daar voor de hand liggende momenten, de dode spelmomenten, of het moment dat je zelf gescoord hebt of als de tegenstander gescoord heeft. Toch zijn er meer momenten, ook tijdens de wedstrijd dat het mogelijk is om rust in de bouwen. Het is de kunst om in een wedstrijd de versnelling te realiseren, maar ook op de juiste momenten de rust in te bouwen. Draaf niet door!

Verder is het jezelf oppeppen, positieve self-talk, belangrijk. Het gaat niet om grote verhalen, maar om de korte uitroepen, de peptalk. Elkaar op een positieve manier aanspreken helpt ook. Zeg als coach niet wat ze niet moeten doen, maar benoem kort wat de ander wel moet doen of bevestig wat de ander juist goed doet! Gebruik sleutelwoorden.

Rituelen

Een heel aantal spelers speelde vorig seizoen ook bij elkaar in hetzelfde team. Voor de wedstrijd altijd muziek in de kleedkamer. Onder klanken van Tsunamie bereiden de jongens zich voor op de wedstrijd. Een ritueel dat, ogenschijnlijk geen betekenis. In het volleybal beginnen teams vaak met een yell. Na het maken van een punt, maar ook als de punt verloren wordt, komen spelers even bij elkaar. Een nieuwe start. Sommige keepers in het voetbal tikken even met beide voeten tegen de doelpaal. De traditionele Haka die de Nieuw Zeelandse rugbyers laten zien voorafgaand aan een wedstrijd is ook een voorbeeld van een ritueel. Rituelen brengen je in het hier en nu, geven een veilig gevoel, ze brengen je in de juiste stemming om te beginnen.

114483-haka

De eerder genoemde muziek in de kleedkamer behoorde tot het ritueel voor de wedstrijd. Veel topsporters luisteren naar muziek, voorafgaand aan een wedstrijd. Het brengt ze in de juiste stemming. Muziek kan je opzwepen, maar kan je ook tot rust brengen. Het zet je aan tot actiedenken.

Vrolijke ogen

Het is een open deur, maar kijk om je heen, sporters die in de actie modus zitten, kijken niet somber. Ze kijken vrolijk, hebben plezier in wat ze doen. Steeds gefocused op de volgende actie, op zaken die er toe doen, zitten je voetbalschoenen goed, de bal, je tegenstander. Hiermee voorkom je dat je afgeleid wordt door externe prikkels, voorkom je dat je gaat piekeren. Ik pleit voor keiharde muziek in de kleedkamer en veel, veel meer nadruk op het plezier!

600x400-pelle4

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s