Moeilijke leeftijd

“Je bent ziek in je hoofd man! Doe even normaal!”
De jongen tegenover mij gaat volledig uit zijn dak. Woedend is hij. Ik kan het even niet volgen. Wat ik vroeg, was een doodnormale vraag. Ik probeer kalm te blijven.
“Ik vraag niets bijzonders, als jij het bidonrekje omver schopt omdat jij boos bent, dan ruim je het ook even op.”
“Houd je kop, ik heb niets met jou te maken.”
Een zinnig gesprek was even niet mogelijk en waar ging het allemaal over? Wilco werd tijdens het partijtje gepoort door Sjoerd. Kan gebeuren, maar voor Wilco niet, voor hem was een eerste klas vernedering.

loesje-puber

Als trainer van de B2 maak je van alles mee. Aan de ene kant zijn het al echt kerels, die ook zo aangesproken willen worden. Aan de andere kant, zoeken ze vaak de grens op van wat nog kan. Ze willen serieus trainen, maar als de training hard en erg serieus is, verlangen ze nog naar de spelvorm in de warming up. Het zijn ook de jongens die zich indrinken met Redbull en stuiterend door de zaal heen gaan. Niet een makkelijk leeftijd om te trainen. Je kan afspraken wat je wilt, maar regels zijn er om je tegen te verzetten. Als je dan eens een serieus gesprek wil voeren met de groep, komt er niets uit. Ze vallen elkaar niet af, elkaar kritisch aanspreken is er niet bij en al helemaal niet waar ik als trainer bij ben. Ik snapte als trainer mijn spelers vaak niet en later begreep ik dat dit omgedraaid ook nog wel eens het geval zou kunnen zijn. Als trainer zie je maar het topje van de ijsberg.

Als trainer ben je niet alleen degene die de oefenstof aanreikt, de man die er voor zorgt dat de wedstrijden gewonnen worden. Als trainer ben je, naast ouders, de leerkracht op school, ook met opvoeden bezig. De trainer zal ze structuur moeten geven, maar ook de ruimte om daarbinnen vrij te bewegen.

Pubers bepalen zelf wel welke rol voetbal in hun leven speelt. Ze zoeken naar normen en waarden en naar zichzelf en dat leidt ertoe dat ze standpunten gaan innemen. Ze zijn voortdurend op zoek naar de balans tussen wat vind ik en hoe kijken teamgenoten naar mij. In zijn onzekerheid zoekt de puber erkenning voor die standpunten en is snel geraakt als hij merkt dat er geen rekening met hem/haar wordt gehouden. Door overleg is het meeste te bereiken. Het is voor trainers de uitdaging om met een benadering die de spelers helpt zelfstandig en dus volwassen te worden.

Als trainer maak je afspraken met je team, over hoe je met elkaar omgaat, wanneer je bijvoorbeeld af kan zeggen voor een training, wanneer je dat doet, hoe je dan doet. Je maakt afspraken over het opruimen van het materiaal in de sporthal, of op het veld. Natuurlijk zijn regels geen doel op zich, pubers zullen de grenzen opzoeken. Er zullen jongens zijn die het dan even zijn vergeten, of te laat komen op de training. Laat de regels niet los omdat het nu even beter uitkomt. Probeer wel streng te zijn als het noodzakelijk is, maar geef je ook de ruimte, leer ze volwassen worden, verantwoordelijkheid te nemen, hun grenzen te verleggen. Coach ook niet directief, stuur ze een kant op door gericht te vragen.

media_l_959099

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s