Kinderarbeid

Kort geleden zag ik een regisseur in het 8 uur journaal fel van leer trekken tegen minister Ascher. Het Nederlands Fonds voor de Film luidde de noodklok over de beschikbaarheid van acterende kinderen. Als voorgestelde nieuwe regels ingaan, mogen ze straks minder draaidagen maken. Het is dan, zegt men, vrijwel onmogelijk maken om nog kinderfilms en -series te produceren. Slecht voor de economie. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid wil de regels herzien voor kinderen die acteren. Het grootste probleem is dat kinderen vanaf volgend jaar in plaats van 24 nog maar 18 dagen mogen spelen, zegt directeur Doreen Boonekamp van het filmfonds.

Ik vind dit een prima initiatief van deze minister. Het is ook de taak van een overheid om in te grijpen als grenzen overschreden worden. Ik heb dan ook met grote verbazing dat interview op TV bekeken waarin een bekende regisseur aangaf dat Nederland koploper was op het gebied van kinderfilms en dat door deze betutteling deze koploperpositie wel eens de nek om gedraaid zou kunnen worden. Dit was slecht voor de economie. Deze regisseur wist wel wat goed was voor deze kinderen. Let nu even op. Het is dus een volwassene die wel weet wat goed voor kinderen is. Kinderen zijn in de ogen van deze volwassene goed voor de economie! Wat is het verschil met de arbeid die kinderen in India leveren vroeg ik mij af. Een directeur van een fabriek in Bombay waar kleding wordt gemaakt zou met hetzelfde verhaal komen. Die arbeid van die kinderen is ook goed voor de economie en geloof mij, ga met die kinderen praten en zij vinden het leuk, want zij doen in de ogen van degene die voor hen belangrijk zijn zinvolle dingen.

De regisseur van Nederlandse kinderfilms droeg allerlei organisatorische problemen aan, een film kon niet in minder dagen opgenomen worden, dit bracht allerlei problemen met zich mee en o-ja er was ook nog zoiets als werkdruk (!). Nu is aandacht voor werkdruk iets waar ik beroepsmatig nog wel wat mee doe en daar kan ik nog een blogje over opzetten. De uitspraken van deze regisseur zijn identiek met die van de schrijver van een blog op http://www.positiefcoachen.nl  In dit blog noemt de schrijver het een probleem dat er dan meer talentvolle kinderen gezocht moeten worden, die dan ook nog opgeleid moeten worden. Opgeleid moeten worden? Opleiden, dat was toch, volgens deze schrijver, als ook volgens de regisseur, de meerwaarde van deze ‘acteerhobby’? Hiermee werd het toch min of meer gelegitimeerd? Als er dus meer kinderen gezocht moeten worden, die ook nog opgeleid moeten worden, dan kunnen dus meer kinderen plezier hebben van hun ‘acteerhobby’ en leren er dus ook meer kinderen dingen die ze op geen school kunnen leren. Wat is dan het probleem? Of is dit een probleem dat alleen in de hoofden van al die volwassenen speelt?

Ik moest ook nog even terug denken aan dat jongentje dat op, ik dacht 8 jarige leeftijd een contract tekende bij Real Madrid. Een toptalent. Wij spreken er in ons land schande van dat dergelijke sportorganisaties kinderen op zulke jonge leeftijd aan zich binden en terecht. Waarom? Het jongentje heeft talent en voetbal is gewoon zijn hobby. Wat is mis?
kinderarbeid

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s