De Open Club

Nu al weer lang geleden, ergens in de vorige eeuw, had ik het geluk deel uit te maken van een groep mensen die na mocht denken over de toekomst van de vereniging. De toenmalige voorzitter daagde zijn gehoor uit tot ver buiten de kaders te denken.
Waar zou de vereniging staan over pak weg 15 jaar?

Wij mochten dromen. Niets was te gek. Waar zouden het eerste mannen team en eerste vrouwen team dan spelen? Waar spelen onze jeugdteams en welke resultaten zouden zij dan boeken? Hoe groot is de vereniging op dat moment? Hoe willen wij dat naar ons, als vereniging, in de wijk, in de plaats gekeken wordt? Zijn wij dan nog een vereniging met vrijwilligers of hebben wij wellicht beroepskrachten in dienst? Welke doelgroepen willen wij bedienen? Zijn dan nog steeds de leden of richten wij ons ook, of misschien wel meer op de lossere verbanden? Bieden wij meer dan sport en zo ja, wat willen wij dan nog meer bieden? Niets was te gek, alles kon. De opbrengst van de avond was een arsenaal aan droomdoelen. Een woud aan punten op de horizon en soms voorbij de horizon.

tumblr_lsyzkk1ais1r3zfqdo1_400_large

Na deze, ik moet zeggen, inspirerende meeting, werden werkgroepen samengesteld. Uitgaande van de huidige situatie moesten zij aan de slag met het maken van een plan. Zo was er een werkgroep die zich bezig hield met de accommodatie. Wat hebben we nodig en gaan wij dat realiseren? Als wij met de beide vlaggenschepen op een bepaald niveau willen spelen en wij hebben gesteld dat dit voornamelijk met eigen spelers en speelsters moet gebeuren, zullen wij  meer trainingsuren moeten maken, zal het niveau van de trainers omhoog moeten. Beschreven moest worden hoe wij onze eigen trainers, intern zouden kunnen opleiden, ondersteunen en welke trainersdiploma’s belangrijk zouden zijn voor trainers op welk niveau. Als wij onderscheidend willen zijn, een breed sportaanbod willen gaan ontwikkelen, wat betekend dat dan? Welke doelgroepen hebben wij het dan? Doen wij dat dan omdat het goed staat, goed voor de PR of omdat wij werkelijk vinden dat iedereen van onze sport zou moeten kunnen genieten? Deze vereniging heeft inmiddels alle droomdoelen wel bereikt. Dat wil niet zeggen dat er nu weer nieuwe punten op en voorbij die horizon opdoemen.

Natuurlijk zijn er allerlei pragmatische doelen om op een dergelijke wijze naar jouw vereniging te kijken. Als je sportieve prestaties wil neer zetten dan doe je er goed aan om planmatig te werk te gaan. Daarbij mag je in het begin best dromen. Er is geen enkele Olympische medaillewinnaar die niet ooit gedroomd heeft op dat hoogste podium te staan. Natuurlijk kan je goede sier maken als vereniging als goede contacten hebt met de wijk, al was het maar om dan wat begrip je creëren voor de overlast die omwonenden soms hebben van het feit dat er eens kampioensfeestje wel erg luidruchtig gevierd wordt. De overheid trekt zich op steeds meer terreinen terug. Sportverenigingen worden in die veranderende veld gezien als de bindende factor. Hoewel verenigingen het met steeds minder hechten gemeentes wel belang bij maatschappelijke maar ook vitale verenigingen.
Pakken verenigingen de rol van bindende factor in de wijk en doen zij dat omdat ook zij het belang zien van verbinding met de wijk of spelen andere motieven. Staat de witte verenging open voor kinderen van autochtone achtergrond omdat de  wijk waarin zij zijn gehuisvest in de loop der jaren veranderd is? Of blijven zij zich richten op de traditionele doelgroep? Staat de vereniging open minder vaste verbanden met haar, laten we het nog leden noemen? Of richt de vereniging zich nog steeds op het ouderwetse lidmaatschap met de daarbij behorende contributie en competitie of zijn wellicht ook andere wedstrijdvormen en lossere contacten met deelnemers mogelijk?

Om te overleven als sportvereniging, binnen een veranderend sportlandschap, is het goed om na te denken over je toekomst, om over het hek van je accommodatie, voorbij de deur van de sporthal, te kijken. Droom over wat je zou willen bereiken, droom over wie je zou willen zijn en maak daarna werk van al jouw dromen. Ik wens werkelijk elke sportvereniging zo’n voorzitter als de man die ons, nu al weer een hele tijd geleden, liet dromen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s