Welkom

Ik was een jaar of 12, ik zat nog in de brugklas, toen ik lid werd van een volleybalvereniging. De sportzaal was aan de andere kant van de stad. Op mijn fietsje door de avond. Ik had er zin enorm veel zin, maar ik vond het ook spannend. Ik zie altijd op tegen iets nieuws. Ik kende de trainer niet, ik kende geen enkele speler, ik wist zelfs niet eens precies waar de zaal was. Ik was dan ook te laat. Voor de hal veel fietsen, de deur dicht en binnen werd er duidelijk al getraind. Er is niets zo vreselijk als te laat komen op je aller eerste afspraak. Ik ben die avond dan ook omgekeerd, naar huis gefietst en thuis vertelt dat ik de zaal niet kon vinden.

Twee dagen later, een nieuwe kans. Vroeg van huis, om niet nogmaals te laat te komen.
Ik wist nu waar ik moest zijn en bleek nu de eerste in de zaal. Nadat ik omgekleed was liep ik de zaal in, pakte een bal en ging tegen de muur wat in slaan. Ik was hier druk mee bezig, tot dat iemand mij op mijn schouder tikte. Ik schrok, draaide mij om. Voor mij stond een glimlachende, oudere man. Daar waar ik vandaan kom stellen wij ons altijd eerst even voor. Ik ben Jelle. Jij moet Bert zijn. Ik heb je gemist afgelopen maandag, was je ziek?
Ik vertelde dat ik het niet kon vinden, dat ik al wel voor de deur stond maar niet meer naar binnen durfde te komen. Hij begreep het. Wie heeft dat niet? Wie vindt iets nieuws doen, kennismaken met een nieuwe groep, een nieuw team, nieuwe collega’s niet spannend?

Zo’n eerste dag, die eerste periode, zit je met allerlei vragen. Wie zijn mijn teamgenoten, collega’s? Wat zijn dat voor mensen? Zijn ze aardig of niet? Zijn ze te vertrouwen, of niet? Wie is heeft de leiding in de groep of wie neemt de leiding in de groep? Wat zijn de afspraken binnen het team en wat als ik mij daar niet in kan vinden of niet aan houdt? Een trainer, een leidinggevende, heeft in deze fase een belangrijke rol. Is een team volledig nieuw, dan dient hij het kader duidelijk te maken. Hij bepaald, in die begin fase wat er gebeurd, wat de regels zijn. Dit blijft natuurlijk niet zo. De trainer zal ergens, snel na de start van de groep met zijn team om de tafel moeten gaan zitten. Niet om zijn regels nog eens te bevestigen, maar met het team de afspraken maken. Afspraken die uit het team komen en door het volledige team gedragen worden.

Is iemand nieuw in de groep dat zal de trainer, de leidinggevende, degene moeten zijn die diegene wegwijs maakt in het team. Hij zal hem moeten informeren over de afspraken. Wellicht is enige duiding, hoe zijn de afspraken ontstaan, ook goed. Een nieuwe speler zal zijn eigen weg moeten vinden, maar zeker in die begin fase is duidelijkheid, antwoorden op de vragen die er leven belangrijk.

De eerste fase binnen een nieuwe groep zijn zeer bepalend voor het verdere verloop. Overigens net als het afscheid van een groep. Iemand neemt de ervaring uit een team mee naar een volgend team. Is de ervaring met het team slecht, is een speler gepest, buiten gesloten dan zal hij ook in een nieuwe groep op zijn hoede zijn. Dit doet het vertrouwen in de anderen niet goed. Ook als deze mocht stoppen, besteed aandacht aan het afscheid, dit is gratis feedback waar je als trainer, als vereniging wat mee kan! Omgedraaid, als een speler de ruimte kreeg om zich onaangepast te gedragen dat neemt hij ook dat mee. Hij heeft dan geleerd dat dit gedrag loont, wat gevolgen heeft voor een volgende groep.

Wij stappen hier vaak over heen, wij gaan gewoon maar meteen aan de slag. Kennismaken en afscheid nemen zijn een heel belangrijke fase in het groepsproces en zou meer aandacht moeten krijgen!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s