Almere, is echt ver weg

Vanmiddag dacht ik een leuke jeugdwedstrijd te kijken, een derby. Jongens die elkaar kende, van school, van het stappen, zo bleek voor de wedstrijd, als ook na de wedstrijd. Niets aan de hand. Op het veld gebeurde er dan ook niets, behalve dan de vele glijpartijen als gevolg van het machtig slechte weer en een bijna even slecht veld. Verder was het machtig koud. Langs de lijn liepen de emoties echter hoog op. Supporters van beide teams waren kritisch naar de scheidsrechter, de grensrechters en beide teams. Een bal niet goed aangenomen, een bal uit laten lopen, er deugde niet veel van. De nog jeugdige, maar goed fluitende scheidsrechter, leidde de wedstrijd in goede banen. Was dit nu een moeilijk, ingewikkelde, wedstrijd op hoog niveau? Nee, het betrof een jeugdwedstrijd uit de B categorie tussen twee O19 teams, die elkaar veelal nog kende ook en voor de wedstrijd, als ook na de wedstrijd, vriendelijk met elkaar om gingen.
Toch werd ik tegen het eind van de wedstrijd bedreigt door supporters van de uitploeg.

Ik had gezegd dat mensen zich even niet met de scheidsrechter moesten bemoeien. Ik keek hierbij, iets te lang waarschijnlijk naar enkele supporters van de tegenstander. Ik kreeg te horen dat wij achter stonden en dat ik mij even niet met hen moest bemoeien. Ik denk dat ik iets te lang gekeken heb, maar in eerste instantie zou ik in elkaar geslagen worden. Toen ik aangaf dat ik daar een melding van zou maken bij zijn vereniging en ik mijn telefoon pakte, werd door de tweede man geroepen dat ik een foto van hen zou maken, waarop de eerste man riep dat als ik dat zou doen ik niet levend de accommodatie zou verlaten. Toen ik daarop liet weten dat ik dan ook maar aangifte zou doen van een bedreiging met de dood, werd gezegd dat dit geen bedreiging was maar een voorspelling. Als ik een foto zou maken …..
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik het al geen bar interessante wedstrijd vond maar wist op dat moment op eens even niet meer in welke slechte B film ik nu weer terecht was gekomen.

Nog niet zo heel lang geleden stond heel Nederland op zijn achterste benen. Bij Buitenboys in Almere was een grensrechter daadwerkelijk dood getrapt. Bij elke wedstrijd werd begonnen met 1 minuut stilte. De KNVB pakte het groots aan. Er kwamen acties, een meldpunt. Dit nooit weer. Toch worden er nog wekelijks scheidsrechters uitgescholden, bevinden supporters zich in een soort Twilight Zone en kunnen er, uit het niets incidenten ontstaan. De KNVB geeft aan het geen op het veld en langs de lijn gebeurd een soort dwarsdoorsnee is van onze samenleving. Waarom dan toch gebeuren dergelijke incidenten niet bij andere sporten? Dat komt omdat wij bij het voetbal, om een of andere reden, afwijkend gedrag acceptabel vinden. Het hoort er bij. Ik kan mij herinneren dat ik ooit bij een volleybaltoernooi een dronken vader langs de lijn had staan. De man werd aangesproken en kreeg gewoon later een hal-verbod. Eerst maar eens langs de AA.
Als ik iemand aanspreek op zijn of haar gedrag, krijg ik niet zelden terug dat ik mij er niet mee moet bemoeien, dat ik overdrijf  en dat als ik er iets van zeg de ander, dan dus ook helemaal niets meer mag zeggen en dat is natuurlijk onzin. Verder is aanspreken op gedrag sowieso not done. Bijzonder aan asociaal gedrag langs de lijn is ook dat het niet voorbehouden is aan wat men ooit, het lager sociaal milieu, noemde. De rellen bij diverse clubs in het betaald voetbal lieten zien dat iemand vijf dagen in de week de directeur voor groot bedrijf kan zijn maar op zondag met bakstenen naar de ME kan gooien. Een soort losgeslagen, opgepropte, testosteron uitbraak of zo. Het maakt ook niet uit of het nu gaat om een wedstrijd uit de Nederlandse eredivisie, of een jeugdwedstrijd van O12 op het laagste niveau van ons land. Zelfs bij pupillenwedstrijden wordt gezang als het zijn maar kut homo’s door de plaatselijk wedstrijdsecretaris nog gebagatelliseerd.
“Ach weet je, het zijn maar kinderen! Dat moet je niet zo serieus nemen.”
Of die trainer die zo nodig, woest kijkend, even met zijn voorhoofd tegen dat van een jeugdspeler van de tegenpartij moet gaan staan, nadat deze ‘volwassen’ man even daarvoor, in de gang bij de kleedkamer, bewust tegen deze jongen aan was gelopen.
“Ach weet je, hij is nu eenmaal zo. Je kent hem toch?”

Ter verdediging van afwijkend gedrag wordt niet zelden geroepen dat de ander het er wel naar gemaakt heeft.
“Of, ja altijd gezeik hier, dan krijg je dit!” Hierbij even voorbijgaand aan het feit dat voorafgaand aan een reactie, altijd een actie gaat. Ik heb het probeert en ik heb gefaald. Ik heb het niet goed gedaan, het is geëscaleerd en daar baal ik enorm van. Misschien moeten wij het gewoon eens met z’n allen zeggen. Langs de lijn van welk sportveld dan ook, gedraag iedereen zich normaal. Wie helpt mee?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s