Een volleyballer in Wonderland

Als volleyballer is het leuk om rond te lopen in een andere wereld, de voetbalwereld. Het zijn beide teamsporten. Het zijn beide balsporten. Ooh ja en beide kan je het zowel binnen, als ook buiten spelen. In een meesterlijk blog van Daan Krijnen, ook een volleyballer die tegenwoordig zijn dagen op het voetbalveld slijt, las ik afgelopen week dat er nog een overeenkomst is, namelijk die ene geniale oefening. Zowel in het voetbal, als ook het volleybal, hanteren trainers die het echt niet meer weten diezelfde oefeningen en gebruiken die dan ook week in week uit:

https://daankrijnen.blogspot.nl/2018/01/die-ene-oefening.html

Ik kreeg laatst te horen dat ik niet altijd te pas en te onpas het volleybalplaatje op het voetbal kon plakken en dat is natuurlijk ook zo.Er zijn ook legio verschillen tussen beide sporten. Zo is het volleybal in ons land nog steeds geen volwaardig, professioneel gebeuren. In een presentatie van Arjan Taaij van Ambiant Lycurgus heeft hij het over het opkrikken van de begroting van 130.000 naar 500.000.  Voetbalclub NEC, een club uit de Jupiler League, kent een begroting van 8,5 miljoen euro. Daarvan is tussen de 2 en 2,5 miljoen euro gereserveerd voor de selectie. Een tijdje terug wilde ik kijken bij een uitwedstrijd van zoon, toen net 17 jaar oud, moest ik toch nog vijf euro neer tellen. Een wedstrijdje bij NEC kost al gauw 22 euro. In 2014 speelde de dames van volleybalclub Alterno in Gent een Europacup wedstrijd. Voor de busreis, inclusief cateringpakket en toegangskaartje betaalde supporters 30 euro. Daarmee kom je de Kuip niet in. Daarvoor kom je nog niet eens met de trein heen en weer.  Neymar is voor 222 miljoen euro verkast van Barcalona naar PSG. Als wij even inzoomen op die 222 miljoen dan is dat eigenlijk de afkoop zoom van de arbeidsovereenkomst, daar komt bij 36.000.000 euro tekengeld en een brutojaar salaris van 5 (jaar) x 60.000.000 = 300.000.000. Totaal komt dit voor PSG dus op 558.000.000 euro, bijna 600 miljoen dus. Vergelijk dat eens met de begroting van de totale selectie van Lycurgus. Loop echter een willekeurige gymzaal binnen en je ziet daar capabele volleybaltrainers aan het werk. Trainers met een trainerslicentie, dan wel door de club goed begeleid, dan wel inmiddels door de club opgegeven voor een trainerscursus. Daarentegen is het voor een voetbalclub geregeld erg lastig om überhaupt trainers te vinden, laat staan dat ze gediplomeerd zijn. Een beetje voetbalachtergrond is fijn, maar niet eens een harde eis. Twee seizoenen geleden hadden wij bij de start van het seizoen nog zo’n 25 vacatures. Het seizoen was al begonnen, dus een soort operatie Market Garden was nodig om al die team van de nodige oefenstof te voorzien.

Toen ik voor het eerste in aanraking kwam met het voetbal, mijn zoon ging voetballen bij de pupillen. Werden wij uitgenodigd voor een bijeenkomst voor ouders. Op zaterdagmorgen in het clubhuis kregen wij te horen dat het team over een uur een competitiewedstrijd had, dat ze voor deze eerste keer nog iets geregeld hadden maar dat de club eigenlijk nog een een trainer-coach zochten. Uiteindelijk waren twee vaders bereid de kar te trekken. Geen trainers, wel ooit gevoetbald en dat was prima. In het volleybal zal je een dergelijke snelheid van handelen niet vaak tegenkomen. Je kijkt of je genoeg kinderen voor een teampje bij elkaar hebt, je zoekt een trainer, een coach. De trainer gaat met het team trainen en als ze een beetje kunnen ballen, dan worden ze ingeschreven voor de competitie. De randvoorwaarden zijn gereed alvorens je verder gaat. Dus niet eerst verder en dan kijken of je de randvoorwaarden voor elkaar kunt krijgen. De eerlijkheid gebied te zeggen dat ik destijds, met mensen als een Adri Noy hele gesprekken heb gevoerd om te bekijken of wij niet sneller konden anticiperen op de aanwas van nieuwe leden. Kinderen komen namelijk niet direct voor de trainingen, maar willen bovenal leuke, en vooral spannende wedstrijdjes spelen. Kortom, kortcyclische toernooien, met vrije inschrijving. Dit is er nooit van gekomen. Altijd moesten de kaders duidelijk zijn.
Hoewel de nieuwe trainer van Ajax van mening was dat het winnen uit het voetbal gesloopt was is er geen sport waar het winnen met de paplepel is ingegoten dan het voetbal. Winnen is bij veel trainers het alles zaligmakende doel. Nu wil ik niet zeggen dat dit in het volleybal niet ook het geval is maar trainers zijn over het algemeen wat meer met de lange termijn bezig. Hier is ook het verschijnsel open club kampioenschappen een voorbeeld van. Leeftijdsgenoten tegen leeftijdsgenoten laten spelen, maar dan is het wel mogelijk dat een speelster met de C leeftijd, zeg maar O15 allang in een seniorenteam speelt. In het voetbal zijn de belofte elftallen hier een voorbeeld van, wellicht zou wat meer inhoud moeten krijgen? Dat wij in het volleybal toch ook wel gaan voor de korte termijn blijkt wel uit het feit dat toch ook in het volleybal een geboortekwartaaleffect voorkwam en wellicht ook in het volleybal nog steeds voorkomt. Ook daar kiest men voor die lange, gespierde spijker die toch vaak geboren is in de eerste drie maanden na de peildatum en ook in het volleybal hadden die jongens en meisjes die geboren waren in de laatste drie maanden voor de peildatum pech.

Toen ik begon als trainer, trainde ik 1x per week met mijn team, 1x per week 1 uur. Met dat ene uurtje in de week werd ik in 1985 wel derde van Nederland met mijn team. Het jaar daarna, 1986 behaalde ik nog wel de eindronde van het Nationaal Mini Volleybal Toernooi, maar behaalde in dat jaar ‘slechts’ de 7e plaats. Alle teams boven ons, trainde toen 2x per week of meer. Kortom, op basis van het aantal trainingsuren kon je de rangschikking opmaken. Het jaar daarop heb ik aan het bestuur gevraagd of ook ik meer mocht trainen, toch op z’n minst 2x per week. Dit bleek financieel niet haalbaar. Ik heb toen een voorstel ingediend waarbij ik 2x per week zou gaan trainen, maar geen 2x per week 45 minuten. Dit betekende een half uurtje extra. Dit bleek wel haalbaar. Het jaar daarop deden wij weer mee in de top 4.  Naast dat wij 2x per week in de zaal gingen trainen, ging ik ook tenminste 1x per week buiten trainen, hardlopen door het park, heuvel op sprinten, sprongkracht oefeningen op de bankjes in het park. Het aantal trainingsuren, de trainingsfrequentie in het volleybal liep echter aardig op. In reactie daarop heb ik een soort dakpansgewijs trainingsrooster ontworpen. Elk opvolgend team trainde niet op dezelfde dag. Hierdoor kon een team zelf 2x per week trainen, maar individuele spelers konden 3 of  meer keren per week trainen zonder dat dit financieel een enorme investering was voor de vereniging. Spelers en speelsters binnen de gehele vereniging konden toen in eens veel meer trainingsuren maken. De enige voorwaarde aan het systeem was dat trainers ondergeschikt werden gemaakt aan het programma. Je ging dus niet aan een trainer vragen wanneer hij of zij het liefst wilde trainen. Je deelde het mede en dan kon het gebeuren dat iemand niet beschikbaar was. De praktijk was echter dat dit reuze meeviel. Toen mijn dochter naar de middelbare school ging, trainde zij 16 uur in de week, trainde zij mee met een seniorenteam, op de zondagmorgen en de maandagmiddag extra. In het voetbal is extra trainen bijna vloeken in de kerk. Teams trainen 2x per week en dan speel je Hoofdklasse. Ook in de 2e klasse bij de senioren trainen de selectie elftallen veelal 2e per week. Een trainer die een discussie begint over meer trainingsuren wordt vreemd aangekeken. Al die voetballers kunnen een voorbeeld nemen aan die jeugdvolleyballers in het volleybal. Die trainen zich een slag in de rond. Als in het voetbal meer trainingsuren gemaakt zouden worden. er harder getraind zou worden, dan zou het niveau van het Nederlands voetbal enorm omhoog gaan, denk ik. Met een lager budget, met minder mogelijkheden, doet men in het volleybal toch verbazend veel goed. Een lang verhaal kort. Ik denk dat beide sporten van elkaar kunnen leren. Eens over het muurtje kijken bij de buren. Misschien zijn sportoverstijgende samenwerkingsverbanden tussen verenigingen wel veel interessanter dan het samenwerken tussen alleen clubs van een zelfde sport?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s