Interferentie

Al eerder schreef ik een blog over opleiden binnen sportverenigingen. Grofweg maakte ik destijds onderscheid tussen het opleidingsmodel van de school met daar tegenover het model van de Palingkweker. Verenigingen die georganiseerd zijn zoals een school, hebben de lesstof per leeftijdscategorie, per niveau, soms ook per team duidelijk beschreven. Van week tot week is voor iedere trainer duidelijk wat er getraind moet worden. De einddoelen zijn per training beschreven. Sommige clubs gaan nog een stap verder en hebben ook daadwerkelijk de oefenstof, van week tot week beschreven. Analoog aan het onderwijs kennen deze verenigingen ook vaak, een startgesprek, lopende het seizoen 10 minuten gesprekken en een overgangsgesprek. Je zou bijna de ouderavond vergeten.

Bij verenigingen georganiseerd als een Palingkwekerij is de oefenstof niet beschreven. Trainers trainen hun team, nemen deel aan de competitie en daaroverheen hebben ze een uitermate goed gefaciliteerd systeem van interne scouting gelegd. Een kind dat boven het niveau van de eigen groep uitsteekt mag, al lopende het seizoen, door naar een volgend niveau. Het doorschuiven kan in een dusdanig tempo verlopen dat een kind van 12 prima in een seniorenteam terecht zou kunnen komen.

Terug naar die school. Veel verenigingen hebben tegenwoordig, per leeftijdscategorie beschreven wat de einddoelen zijn. Zij hebben veel al niet beschreven hoe dit dan bereikt moet worden, hoe dit de uitvoering moet zijn. Hiermee zijn zij dus niet klaar.

Midden jaren 90 van de vorige eeuw heb ik de cursus Neuro Training bij het Instituut Toegepaste Neuro Wetenschappen gevolgd.

Voor het uitvoeren van (sport)-bewegingen is een zeer nauwkeurig samenspel van zenuwstelsel en spierstelsel noodzakelijk. Dit samenspel noemen we motoriek. Het coördinatievermogen geeft de leiding aan deze motoriek.

De definitie van coördinatie luidt als volgt, de organisatie en besturing van het motorisch systeem.

In hoofdlijnen bestaat dit systeem uit:

  • de grote hersenen
  • de kleine hersenen
  • het ruggenmerg
  • de spieren
  • het skelet en de pezen
  • de zenuwbanen

Tezamen zorgen deze onderdelen er voor dat wij ons kunnen bewegen, maar ook dat wij onze bewegingen kunnen waarnemen en bewust zijn. Hoe het een en ander bestuurd wordt is niet geheel helder, hierover lopen de meningen uiteen. Wel is bekend dat binnen het geheel van de aansturing van bewegingen (van het bewegen) “informatie” van essentieel belang is.  Die informatie kan van binnenuit komen, b.v. pijn, vermoeidheid of een bepaalde houding om pijn te voorkomen, bijvoorbeeld anders gaan lopen om een pijnlijke enkel te ontzien, of bijvoorbeeld op één been landen bij het blokkeren, om dezelfde reden. Informatie kan ook van buitenaf komen, zien en horen, de visuele en mondelinge feedback.  Deze informatie wordt opgeslagen, als ‘iets’ dat geleerd is. Dit gebeurt in het geheugen.  Met deze vormen van informatie houden wij ons als trainers mee bezig. Zo geven wij de speler informatie (zien en horen).  In de hersenen wordt de informatie vergeleken met reeds bestaande informatie en wordt besloten of er actie ondernomen wordt of niet. Dit is ook de rede waarom het zo belangrijk is dat wij als trainers op één lijn werken. Mocht de informatie die een speler krijgt ten aanzien van bijvoorbeeld een technische uitvoering tegenstrijdig zijn aan het geen hij reeds geleerd heeft, gaat het lichaam niet of nauwelijks tot actie over en loopt het leerproces (onnodig) veel vertraging op. In sommige gevallen is het zelf niet meer mogelijk om iets anders aan te leren.

Willen wij dus een optimaal leertraject ontwikkelingen dan zullen trainers moeten samenwerken, moeten afstemmen. Dat moeten ze er voor zorgen dat de informatie die gegeven wordt ook eenduidig is. Dit is uitdaging, veel trainers werken strikt met het eigen team, gaan niet in gesprek met collega trainers en stellen het eigen handelen maar zelden ter discussie. Wil je echt een zo optimaal mogelijk opleidingsplan binnen de club opzetten zal je moeten samenwerken, moeten afstemmen, moeten delen.

 

 

Wil je meer lezen over dit onderwerp lees dat vooral ‘Van contractie naar actie’, van Ben van Cranenburgh
Van contractie naar actie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s