In de spiegel kijken

‘Nijhuis fluit nooit ergens voor, maar owee als je iets tegen ‘m zegt’

Een tweet van Feyenoord volger en AD journalist Martijn Krabbendam. Feyenoord had verloren, zoveel was duidelijk en Nijhuis had het gedaan. Krabbendam stond niet alleen, want zoveel was duidelijk, Nijhuis fluit echt alleen voor zich zelf. In de discussie die volgde bleek dat ook de coach van NAC, Stijn Vreven niet geheel onschuldig leek. Vreven lijkt een recidivist, want als je voor de 3e keer op rij, naar de tribune wordt gestuurd, door steeds weer een andere scheidsrechter, dan is dat niet alleen Nijhuis aan te rekenen. Die avond bij Studio Voetbal bleek dat Vreven ook bij een interview met Studio Sport, was weggelopen omdat er vragen gesteld werden over het gedrag langs de lijn. Vreven trok het boetekleed aan en weet het aan een te veel aan adrenaline. Iedereen aan tafel, Egbers voorop hadden alle begrip. fijn toch dat hij zijn excuses aan had geboden.

Vreven is natuurlijk niet de enige. Trainers gaan vaker te keer tegen scheidsrechters. Vreven is ook niet de eerste en zal ook zeker niet de laatste zijn die op de tribune beland. Het is ook niet alleen voorbehouden aan het betaald voetbal. Ook de trainer van Harkemase Boys mocht enkele weken terug de tribune opzoeken. Je zou bijna denken dat het eerder regel dat uitzondering is. Dat is natuurlijk niet waar, maar als je de reacties bij Studio Voetbal hoort dan is er wel een zekere acceptatie van dit soort gedrag.

Excuses zijn fijn maar wat het niet beter geweest dat trainers vooraf na zouden denken over het eigen gedrag? In een reactie op een eerder blog gaf een trainer aan dat zelfreflectie, van een trainer, een goed begin is voor meer plezier bij trainer en speler. Je loopt, zo ging hij verder, als trainer/coach/begeleider ook tegen (je eigen) grenzen aan en dan helpt het als je die grenzen (her)kent.” Dit is natuurlijk waar, maar geldt dit ook voor de trainers uit het betaald voetbal en het hoogste niveau van het amateur voetbal? Of zijn de belangen hier zó groot dat wij het bij hen accepteren en het eigenlijk ook een beetje bij het spel vinden horen? Ik denk dat het voor de ontwikkeling van iedere trainer belangrijk is dat hij zelf regelmatig in de spiegel kijkt. Wat doe ik? Waarom doe dingen? Help ik mijn team er mee? Wat doet mij gedrag met anderen? Ben ik een voorbeeld voor anderen? Is het relevant dat ik een voorbeeld ben?

Zelfreflectie is eigenlijk een vorm van leren en dat gun te toch elke trainer? Misschien moeten trainer leren wat meer los te laten,  zonder coach gaat het soms beter? 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s