Een pretopstelling

In mijn allereerste jaar als gediplomeerd volleybaltrainer werd ik direct kampioen. Dit kampioenschap was ook al vroeg in het seizoen bereikt. Als je 44 punten meer hebt dan de nummer 2 kan je niet zeggen dat het heel spannend was. Dat jaar deed ik met mijn team ook voor het eerst mee aan wat toen nog het nationaal mini-volleybaltoernooi heette. Ook daar liep het crescendo. Wij behaalde met twee vingers in de neus de eindronde en daar speelde wij tot de kruisfinale echt iedereen naar huis. VCH uit Hoofddorp was in de kruisfinale een maatje te groot. De treurnis duurde echter maar kort. In de strijd op het brons wisten wij andermaal te winnen.  In de allerlaatste wedstrijd van de competitie, wij waren toen al weken kampioen, moesten wij nog tegen de nummer 2, een echte derby. De wedstrijd vond plaats in de hal van onze tegenstander. Wat zou het toch mooi zijn als je in de eigen hal de nummer 2 even flink te grazen kon nemen. Ik stuurde mijn team in een fantasie opstelling het veld in, gaf ze de opdracht om alleen onderhands te serveren en onze spelverdeler mocht in de laatste set alleen set-ups achterover geven. Wij wonnen de wedstrijd. Na afloop kreeg ik de wind van voren. Wij waren ongelooflijk onsportief en dat was nog het minste dat wij te horen kregen. Mensen spraken er schande van. Ik begreep daar toen echt helemaal niets van. Ik wilde met mijn team leuk afsluiten en omdat ik onze tegenstander in die allerlaatste wedstrijd echt een kans wilde geven had ik de lat voor mijn eigen team nog wat hoger gelegd. Het had echter een volstrekt averechts effect. Waar ik dacht sportief te zijn, werd mijn handelen al respectloos en onsportief ervaren.

Sportiviteit is een begrip dat ongeveer overeenkomt met het ethos van de sport. Het omvat het gedrag dat van een goed sportman of -vrouw wordt verwacht wanneer hij of zij de sport uitoefent. Sportiviteit is het naleven van de geschreven maar ook de ongeschreven regels die bij een sport horen. In de Tour de France is het een ongeschreven regel dat de Tour eigenlijk in de voorlaatste etappe al verreden is. In de laatste etappe naar Parijs wordt de gele trui niet meer aangevallen en pas in Parijs mogen de sprinters nog even aan de bak voor de winst in de etappe. Een vorm van respect naar de winnaar. Respect voor je tegenstander is ook zo’n ongeschreven regel. Of je nu gewonnen of verloren hebt na afloop bedank je de tegenstander, bedank je de scheidsrechter.  In het voetbal staan ook jeugdteams tegenwoordig voor de wedstrijd naast de scheidsrechter en lopen zij in een rijtje langs elkaar en geven elkaar een hand. Een dergelijk ritueel kent men in het handbal ook. Zij spreken daarbij ook een eed uit en buigen nog eens voor het publiek. Allemaal rituelen. Dat de beste moge winnen.

Kinderen, willen gewoon leuke, spannende wedstrijden. Voor een team dat al haar wedstrijden gemakkelijk wint is dat niet leuk. Voor een team dat vrijwel alles verliest ook niet. Goed kijken naar een goede competitie indeling is belangrijk. Toch kan het voorkomen dat een tegenstander gewoon veel beter is of net even minder pech heeft. Respectvol met je tegenstander omgaan, weet ik nu, betekent ook dat je tegenstander serieus neemt. Ik bedacht allerlei extra opdrachten voor mijn team, om het mijn eigen team wat moeilijker te maken. Ik stuurde een fantasie opstelling het veld in. Nam ik hiermee mijn tegenstander serieus? Eigenlijk liet ik hiermee zien dat wij zelfs in een fantasie opstelling, met extra opdrachten, eenvoudig konden winnen. De tegenstander, de wedstrijdleiding, spraken er achteraf schande van en terecht. Jaren later, andere sport, speelde wij met ons team op divisieniveau, nationaal. Dit was een moeilijk jaar. Met een bijna volledig eerste jaars O17 team, maakte wij de overstap van de 1e klasse, voor sommige 2e klasse regionaal naar divisie niveau, nationaal. Wij wisten dat wij een zwaar jaar tegemoet zouden gaan. Wij verloren dan ook regelmatig. Tegenstanders keken ook naar de ranglijst en een enkele keer leek het ons makkelijker af te gaan. Zo behaalde wij thuis een veel beter resultaat tegen BFC, onze nummer 1 van destijds, dan in onze uitwedstrijd. Uit werden wij van de mat afgespeeld. Thuis ging het veel beter, maar wat bleek? De tegenstander had een aantal jongens uit O15 meegenomen. Dat zet een leuk resultaat toch in een ander perspectief. Onze spelers waren niet gek.

Ik zou er voor willen pleiten dat teams, als zij echt beter zijn dan de tegenstander, er gewoon voor te gaan. Laat zien dat je beter bent, neem geen genoegen met minder. Haal geen trucs uit. Natuurlijk kan je in zulke wedstrijden je iets minder goede spelers opstellen, maar waarom zou je die geen speeltijd gunnen tegen juist de betere tegenstanders? Laat je wisselbeleid niet afhangen van het te verwachtte resultaat. Neem je tegenstander serieus en laat ze, uit respect, alle hoeken van het veld zien. Alleen dan heb je de tegenstander echt ook letterlijk op waarde geklopt.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s