Stap voor Stap

De mannen van Sliedrecht Sport promoveerde gisteren naar de eredivisie en dat mag nieuws genoemd worden. In het seizoen 2015-2016 moest de ploeg nog keihard knokken om niet uit de Topdivisie te degraderen. Nu, twee jaar later promoveert een vrijwel identieke ploeg naar de eredivisie. In een interview bij Langs de Lijn liet trainer Paul van de Ven het licht schijnen over deze ommekeer. Bijzonder aan zijn verhaal was dat hij niet zei dat zij destijds vol voor de promotie gingen. Nee, vanaf het moment van het ontlopen van de degradatie werkte zij met z’n allen, stap voor stap aan het naar beneden brengen van de foutenlast. De focus lag dus niet op het resultaat maar op de uitvoering. Dat naar beneden brengen van die foutenlast heeft nu dus geleid tot de promotie naar de eredivisie.

Met een ploeg die twee jaar geleden op een haar na de degradatie wist te ontlopen, weet van de Ven dus in twee jaar te promoveren, sterker nog hij wordt met diezelfde ploeg kampioen. Het doel dat hij zich twee jaar geleden stelde, zo lijkt hij in het interview te laten doorschemeren was ook niet binnen twee jaar promoveren, nee het doel was in de uitvoering de foutenlast naar beneden brengen.  Ik vind dat wel mooi, kampioen worden juist doordat je dat niet als doel stelde.

Trainers zijn toch veelal bezig met doelen als kampioen worden, promoveren of niet degraderen. Trainers met meer realiteitszin hebben het over een doel als zo hoog mogelijk eindigen. Allemaal doelen waar je eigenlijk geen controle over hebt. Vorige week speelde wij een wedstrijd zonder onze keeper, geveld door de griep. De keeper uit O15-1 is een prima keeper, maar is ook nog maar net 14 en dan is het lastig opboksen tegen een forse spits van bijna 18. Je verliest je wedstrijd. Nog niet eens door die jonge keeper, maar wel doordat ook hij even de afstemming moest zoeken met zijn team. Zo maar een voorbeeld van een situatie die jij als trainer niet onder eigen controle hebt. Een scheidsrechter is ook zo’n voorbeeld. Ik kreeg laatst een artikel doorgestuurd,  de Myth-bust van de scheidsrechter. Een speler kan in het veld soms even niet deelnemen aan het spel een scheidsrechter kan dat niet. Uit onderzoek in de Premier League bleek dat scheidsrechters, op dat niveau, gemiddeld 245 beslissingen moeten nemen, per wedstrijd.  Daarbij wordt de scheidsrechter in de Premier League geholpen door onafhankelijke assistenten. In het volleybal zijn het echt gewoon clubmensen die staan te vlaggen en in het voetbal clubmensen die als grensrechter fungeren. Neem het een scheidsrechters dan even kwalijk als zij het even niet goed beoordeeld hebben. Een scheidsrechter ziet niet alles en je hebt er als trainer al helemaal geen invloed op. Wij hebben in het begin van de winterstop, bij goed weer, nog best wat oefenwedstrijden kunnen spelen. Na de winterstop hebben wij een aantal keren in de bittere kou, op een keihard veld gespeeld. Niet bepaald ideale omstandigheden. Omstandigheden die ik als trainer niet echt onder controle heb.

Van de Ven ging, stap voor stap, werken aan het terugbrengen van de fouten last. Om te komen tot een steeds lagere fouten last moest de technische uitvoering stap voor stap verbeterd worden. Dat is een doel dat je als trainer beter onder controle hebt. Als een speler een bal nog vaak in het net serveert, dan kan jij als trainer onderzoeken waar dat aanligt. Misschien wordt de bal verkeerd opgegooid, verkeerd geraakt. Als een bal die over 20 meter naar een medespeler getrapt moet worden vaak niet aankomt dan kan jij als trainer onderzoeken waar dat aan ligt. Hierover is zinvolle feedback te geven. Je kan hier een plan voor opstellen. Dit kan je opnemen in je aanpak voor het team. Je kan hiervoor ook een individueel ontwikkelingsplan voor opstellen. Het is, hoop ik, een open deur door te stellen dat teams, spelers, die stap voor stap werken aan het verbeteren van de techniek, stap voor stap ook betere teams, betere voetballers worden. Hoewel het nog steeds geen garantie is dat je daarmee dus kampioen wordt is de kans dat je daarin slaagt wel groter. Natuurlijk kan het dan een keer niet lukken. Een proces ter verbetering is niet een lineair proces. Het gaat met pieken en dalen. Er is nog een feit. Als ik mijn druk maar om een kampioenschap, het niet degraderen of korter, het winnen van de wedstrijd, dan raakt de gemiddelde trainer, speler aardig van de kook als de doelen niet behaald lijken te worden. In het artikel over concentratie schreef ik al eerder dat spelers niet beter gaan spelen als zij zich druk maken over de gevolgen van winst of verlies. Spelers spelen het beste als zij uitsluitend bezig zijn met de uitvoering. Als wij dat nu centraal stellen volgt de rest.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s