Marktwerking

In een eerder blog benoemde ik al mijn verbazing over het feit dat veel voetbalclubs, zeker  bij de breedte teams, niet in staat zijn om gediplomeerde trainers aan te stellen.  Clubs anticiperen hier ook op door in advertenties aan te geven dat opleiding niet vereist is. Een recente tweet van Pieter Zwart wees op een mogelijke oorzaak, namelijk de prijs die trainers zouden moeten betalen voor een cursus.

“Opleiden zou geen melkkoe moeten zijn, maar een investering in de toekomst. Juist ook voor de breedtesport. Iedereen heeft baat bij goede trainers”

Zwart heeft hier een punt, iedere sporter heeft baat bij goede, opgeleide, trainers. Voor veel voetbalverenigingen blijkt dit een dilemma. Trainers zijn veelal de goed bedoelende vader, al dan niet met een voetbalachtergrond.

In een discussie over de wens van die goede bedoelende vaders om wat beter voorbereid voor zo’n groep te staan, werd aangegeven dat ontwikkelingstrajecten niet direct gaan over het volgen van trainerscursussen behoeft te gaan. Verenigingen kunnen, al dan niet met ondersteuning van de KNVB, zelf trajecten opzetten voor de eigen trainers. Dit is natuurlijk absoluut waar! Het afgelopen seizoen organiseerde ik, samen met een docent van de KNVB een cursus Positief Coachen. Drie cursusavonden, waarbij de docent ook één wedstrijdochtend de teams van de deelnemende trainers heeft bezocht. De belasting in tijd was niet hoog. weinig dagen, weinig huiswerk en de kosten? De cursus was gratis. De drie deelnemende trainers? Zij waren enthousiast.

Eind jaren 80 liep ik als lid van de Werkgroep Regio Sector Ontwikkeling van de regio Nieuw Gelre van de Nederlandse Volleybal Bond tegen vergelijkbare problemen aan. Trainerscursussen bleken voor startende trainers te prijzig, ze duurde te lang en de tijdsinvestering was voor velen te groot. In reactie daarop heb ik destijds het trainingsstageplan ontwikkelt. Een korte, gratis cursus, drie cursusochtenden verspreid over drie maanden. Elk jaar deed ik een onderzoek onder de clubtrainers, wat waren de behoefte, waar wilde zij meer over weten maar óók waar wilde zij dat de cursus georganiseerd werd. Ik zocht daar een toptrainer, die iets kon vertellen over het onderwerp waar de trainers meer over wilde leren. Ik probeerde daarbij het voor de betreffende toptrainer aantrekkelijk te maken om ook iets te komen vertellen. Zo heb ik ooit een trainer binnen gehaald die net een boek had uitgegeven. Ik was dan ook nooit kosten kwijt aan dure docenten. Voor de huur van accommodatie zocht ik sponsoren, met een banner, een bord in de hal, een bord tegen de muur, kwam je al heel ver. Met een gemiddeld aantal deelnemers van zo rond de 50 met ook nog goede beoordelingen, voldeed je aan de verwachting. Een soort win-win-win situatie.

Lang verhaal kort, er is dus echt van alles mogelijk. Laag drempelig, lage kosten, het kan allemaal. In deze cursussen een heel aantal trainers die meer wilde dan alleen deze korte, laagdrempelige cursussen. Trainers die zich verder wilde bekwamen. Een echte trainerscursus, een diploma, een licentie, lid worden van de Nederlandse Vereniging van Volleybal Oefenmeesters, jaarlijks een clinic, bijscholingen volgen.

Binnen het voetbal lijkt er een drempel te bestaan voor gemotiveerde trainers die zich verder willen ontwikkelen. De trainerscursussen in ons land blijken de duurste van heel Europa.
Toch blijkt de vraag groot. Niet iedereen is van mening dat de KNVB de cursussen goedkoper zou moeten maken, het is prima dat de drempel hoog is. De instroomeisen kunnen nog wel omhoog. Daarnaast zal er dan een breder palet aan competentie ontwikkeling aanbieden. Zo bleek uit reacties. Natuurlijk, naast de reguliere trainersopleidingen past een breder pallet aan competentie ontwikkeling, gericht op natuurlijk aspecten als pedagogiek en jawel het begeleiden van groepen.  Waarom de instroomeisen nog hoger moeten dan dat ze nu al zijn, is mij een raadsel. Waarom bijvoorbeeld elders verworven competenties niet meegewogen worden al evenmin.

Stel dat Jamie Morrisson de bondscoach van de succesvolle volleybalvrouwen het zou bedenken om een voetbalteam in ons land te gaan trainen en hij zou zich daar ook nog eens verder in willen bekwamen dan moet hij toch op z’n minst in een A selectie gespeeld hebben dan wel een basiscursus hebben gevolgd. Dat deze man echt weet wat het is om teams te coachen, dat hij weet wat het is resultaten neer te zetten. Het maakt niet uit en juist dat is jammer.

Opleidingsmodel KNVB

 

In onze omringende landen zijn vergelijkbare cursussen, zo bleek, een stuk goedkoper. Ik vond de vergelijking met de cursusprijzen bij andere sporten in ons eigen land ook opvallend. Waarom is de VT4 nog redelijk betaalbaar en waarom kost de UEFA B zo’n beetje het bedrag van een voltijd HBO opleiding?  Dit nodigt niet uit tot het investeren in jezelf, het kost je klauwen vol met geld. Trainers die dit wel doen willen dit ook terugzien en vragen het nodige van de club waar zij aan het werk gaan. Kwaliteit kost geld en dat is logisch. Ik heb het dan in het geheel niet over beroepstrainers, de CIOS-er met een trainerslicentie of de ALO-er. Het gaat gewoon om die vaders die zich zelf verder willen ontwikkelen. Er blijkt een enorme vraag naar UEFA C/B Youth, opleidingen, maar dat aanbod? Daar sturen wij middels de prijs op, lijkt het.

Het effect van dit alles is dat heel veel clubs, zeker bij de breedtejeugd ongediplomeerde trainers heeft rondlopen. Als pleister op de wonden biedt de KNVB Rinus aan. Een digitale tool waarmee trainers oefenstof en zelfs complete trainingen aangeboden krijgen. Of de ongediplomeerde trainers dan in staat zijn om de juiste oefenstof aan het niveau van het eigen team te koppelen is nog maar de vraag. Over hoe je de oefening uitlegt, hoe je het overbrengt, aspecten die in een cursus aanbod komen, dat biedt Rinus dan weer niet. Eerlijk is eerlijk, Rinus is tenminste iets. Liever Rinus dan helemaal niets.

Moeten clubs niet verplicht worden gediplomeerde trainers aan te stellen? Ik ben geneigd om hier bevestigend op te antwoorden. Waarom, per niveau, geen licentie eisen stellen? Aangezien dit geldt kost zou je de koppeling kunnen leggen met een subsidie.

Gediplomeerde trainers leveren je als club subsidie/ondersteuning/belastingvrijstelling op? vraagt Daan Krijnen zich af. Dit zou de manier kunnen zijn waarop de overheid verenigingen zou kunnen ondersteunen. Waarom zou de overheid clubs moeten ondersteunen? Zou de overheid niet iets moeten doen in het ondersteunen van de bonden? Stimuleringsmaatregelen waardoor de cursussen goedkoper worden. De bond zou daarnaast ook een licentiesysteem op moeten tuigen waarin beschreven staat welk cursus/opleiding gevraagd wordt voor welk niveau. Ook zoiets als jaarlijkse bijscholing en nascholing, nadenken over wanneer iemand nu nog echt bevoegd en bekwaam is, een soort BIG register voor de sportm zoals in onderstaand model, het zou wat zijn.

Opleidingsmodel Nevobo:

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s