Negatief

Duncan won, namens Nederland, het Eurovisie Songfestival. Half Nederland viel echter over de commentator, Jan Smit. De man was onbeschoft, was negatief en had er geen verstand van.

“Dat uitgerekend hij iets moet zeggen over de vraag of iemand vals zingt of niet.”

Nu kan je daar wat van vinden en dat deed ik dan ook, maar ik kreeg direct terug dat hij tenminste wel de waarheid vertelde.
Smit is echt niet de enige die onder het mom van de waarheid publiekelijk iedereen te kakken zet. Bij VI doen ze dit al jaren en, gezien de kijkcijfers, met veel succes. Van de Gijp en Derksen braken al jaren wat hen goed deugd. Kantinepraat, wordt er dan gezegd, het valt allemaal wel mee. Nu geloof ik best dat mensen, als ze iets te veel op hebben, meer zeggen dat goed voor hun is maar om dat nu te cultiveren is wel erg goedkoop.

Een tijdje terug viel half volleyballend Nederland over Redbad Strikwerda. Als co-commentator bij Ziggo zou hij negatief geweest zijn en over de rug van de kijkers zijn gelijk over de aanstelling van de nieuwe bondscoach hebben willen halen. Ik moest bekennen dat ik het commentaar reuze mee vond vallen maar ja, als je VI gewend bent, valt alles mee. Ik vroeg mij wel af waar al deze verontwaardiging vandaan kwam. Onder welke steen kwamen deze criticasters plots vandaan? De tijd dat journalisten, commentatoren, objectief verslag deden van een wedstrijd ligt ver achter ons. Af en toe mis ik de kwaliteit van een Theo Reitsma. Gisteren heb ik TV tijdens de wedstrijd van Ajax tegen Paok uitgezet. Gek werd je van het commentaar van dhr. de Vos. Ik heb geen idee wat ze tegenwoordig op de school voor journalistiek leren maar dat een commentator of een sportverslaggever ook objectief behoord te zijn, dat toch zeker niet.

Twee maanden geleden speelde Nederland in de finale van de Nations League tegen het thuisland. Over het commentaar, geen opmerkingen, alleen de bagger dit het Nederlands elftal na die wedstrijd over zich heen kreeg loog er niet om. Er deugde vrij weinig van en Koeman was natuurlijk, plots, een enorm slechte coach. De Oranje leeuwinnen speelde in Frankrijk het WK, vanaf de eerste wedstrijd was het commentaar van al die kenners niet van de lucht. Het was dramatisch slecht voetbal, er ging van alles mis. Vrouwen konden gewoon niet voetballen.. Het was lachwekkend. Er waren mensen die echt elke wedstrijd hebben gekeken maar dan met een notitieblok in de hand de fouten turvend om daarna, rollend van het lachen, halverwege de 2e helft weg te zappen. Echt, ze bestaan. Mensen die de kantine van Gijp en Derksen echt nooit meer uitkomen. Stom dronken, lallend door de studio en ondertussen allerlei seksueel getinte opmerkingen maken over het Lieke Martens effect.

Het zeggen wat je denkt en doen wat je zegt is langzamerhand een slogan geworden die uitnodigt om onbeschoft zijn. Een uitnodiging om mensen publiekelijk belachelijk te maken.

Waarom hebben wij het nodig om zó negatief te zijn? Helpt dit de ander of boeit dat wellicht in het geheel niet? Er is een oud gezegde dat luidt: “Gij die zonder zonde is werpen de eerste steen..” Een gezegde dat zoveel betekent dat je recht van spreken hebt als je het beter kan of beter weet. Uitgaande van dit uitgangspunt vallen er veel zeiksnorren af. Dat zijn mensen die het nodig hebben om zich, zelf, ten koste van de ander, te profileren. Mensen die eigenlijk nooit iets hebben bereikt maar wel vooraan staan om anderen de les te lezen.

Ik vroeg mij af  of al dat negatieve commentaar ook zou helpen. Zou het doel van al die negatieve reacties eigenlijk bedoeld zijn om de ander te helpen, om hem of haar beter te laten spelen? Uit het onderzoek van professor Andrew Miner van de Universiteit in Minnesota, blijkt dat werknemers maar liefst 6 keer heftiger reageren op een negatieve interactie met hun baas, dan op een positieve interactie. Negatieve feedback kan ook een enorme impact hebben op het welzijn van mensen. Uit onderzoek van het Amerikaanse consultancybureau Zenger/Folkman bleek wel dat niet alle kritiek meteen zinloos is of leidt tot verminderde inzet. Belangrijk bleek dat de wijze waarom de kritiek geleverd wordt belangrijk is. Christine Porath en Christine Person, hoogleraar Global Leadership, voerde veertien jaar lang onderzoek uit naar de effecten van feedback. In dit onderzoek kwam naar voren dat een meerderheid van de werknemers aan gaf dat ze minstens één keer per week lomp door hun baas behandeld worden. De helft van deze gekrenkte werknemers had als reactie hierop besloten direct een stuk minder hard te gaan werken, waardoor de productiviteit daalde. Feedback is goed, maar het gaat er dus wel om hoe dat gegeven wordt. Feedback moet altijd toekomstgericht zijn en niet zo zeer negatief terugkijkend naar het verleden. Of al die, vaak anonieme reageerders, op Social media, al die gasten uit de kroeg van Derksen en Van de Gijp daar nu mee bezig zijn?

 

Advertenties

Over CoachBert62

Ik ben een creatief denker, een pro-actieve mensgerichte coach, iemand met een helikopterview, iemand die snel kan schakelen.

Geplaatst op 18 augustus 2019, in ongewenst gedrag, Psychologie, Spelplezier, Sport, voetbal en getagd als , , , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: