WC eend

Ik ging er altijd van uit dat kennis min of meer gelijk is aan macht. Daar moest ik enorm over nadenken toen,  al weer jaren geleden, een goede vriend van mij vertelde dat het er niet toe doet wat je kent, maar wie je kent. Kortom, vrienden waren veel belangrijker dan kennis en vaardigheden. Natuurlijk is netwerken ook een vaardigheid maar voor mij lag deze vaardigheid meer in het verlengde van de spreekwoordelijke kruiwagen.

Netwerken

Later leerde ik dat je netwerk inderdaad enorm belangrijk is. Vrijwel alle functies die ik heb mogen bekleden werd ik op gewezen door mensen vanuit mijn netwerk en eenmaal heb ik ook echt gebruik gemaakt van die spreekwoordelijke kruiwagen. Ik heb ook gebruik kunnen maken van die  kruiwagen, want toen ik niet meer wist wat ik later wilde worden, gestopt was met mijn studie, kon ik, via mijn vader aan de slag als administratief medewerker bij het rijks kadaster in Den Haag.

“Je gaat maar eens werken, misschien kom het inzicht later?”

Ook binnen de sport zijn het toch veelal de bekende namen, mensen kiezen hun mensen uit de inner circle en dat is logisch. Ons kent ons.

In de zorg

Tijdens mijn opleiding tot verpleegkundige liep in stage op een afdeling waar het werkoverleg altijd vrij snel verliep, er vond amper discussie plaats en de leidinggevende werd niet zelden met voldongen feiten geconfronteerd. De indruk was dat besluitvorming elders plaats vond, maar  niet in het werkoverleg. Dit bleek ook het geval. Een collega bleek de buurvrouw van een andere collega, waarvan de zoon van deze buurvrouw getrouwd bleek met de dochter van weer een andere collega. Het halve team kwam bijna dagelijks bij elkaar over de vloer, ging met elkaar op vakantie. Ons kent ons.

Het behoorde tot de cultuur van dit team. Het leidde niet tot een verbetering van de kwaliteit van zorg. In tegendeel. Fouten en bijna incidenten werden niet echt besproken, meer onder het tapijt geschoven. Het evalueren van gebeurtenissen lag te gevoelig.

In de sport

Ik vroeg mij af, hoe objectief zijn wij bij onze selectietrainingen? Zien wij niet altijd wat wij ook willen zien? Kiezen wij niet heel vaak voor het bekende. Zijn al die kinderen van ouders met talent gewoon een gevolg van goede genen of is hier vaak sprake van een Halo effect? Is het kind van de sponsor ook altijd het gedroomde talent? Hoe objectief zijn onze keuze’s? Zij wij niet heel vaak die slager die zijn eigen vlees keurt. Zij wij niet gewoon de man van WC Eend?

 

Over CoachBert62

Ik ben een creatief denker, een pro-actieve mensgerichte coach, iemand met een helikopterview, iemand die snel kan schakelen.

Geplaatst op 14 maart 2020, in Beleid, selecteren, selectietraining, Sport, Talentontwikkeling, voetbal, Volleybal, Vrijwilligers en getagd als , , , . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: