Categorie archief: groei mindset

De Toren van Babel

Genesis 2,9

“De gehele aarde nu was een van taal en een van spraak. Toen zij oostwaarts trokken vonden zij een vlakte in het land Sinear, niet ver van de Eufraat, waar zij zich vestigden. Zij zeiden tot elkander: welaan laten wij tichelen maken en die goed bakken. En de tichel diende hen tot steen en het asfalt diende hen tot leem. Ook zeiden zij, welaan laten wij een stad bouwen met een toren, waarvan de top tot in de hemel reikt en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aarde verstrooid worden. Toen daalde de HERE neder om de stad en de toren, die de mensenkinderen bouwden, te bezien, 6 en de HERE zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn.” 

Tot zover even het Bijbelverhaal. Een van de verhalen uit de Bijbel die het meest tot de verbeelding spreekt is het verhaal van de Toren van Babel. Een verhaal over mensen die letterlijk de top wilde halen, maar daar in faalde. Ik dacht, zo tussen Pasen en Pinksteren, is het goed om eens vanuit de Bijbel te kijken naar een begrip als talentontwikkeling. De mensen uit het Bijbel verhaal wilde een stad stichten. Zij wilde daarbij ook een toren bouwen die tot in de Hemel reikte. Men streefde letterlijk naar het bereiken van de top. De Here zei hierop, zo leert de Bijbel, dat omdat iedereen dezelfde taal sprak, er voor mensen niets zou zijn dat onuitvoerbaar zou zijn.

torenvanbabel

Lees de rest van dit bericht

Pieken

Na het bezoek aan een lezing van Ronald Naar, het moet ergens eind jaren ’90 van de vorige eeuw geweest zijn, ben ik gevaccineerd door het bergbeklimmen. De manier waarop Naar wist te vertellen over zijn passie, de manier ook waarop hij een beklimming planmatig, bijna wetenschappelijk aanpakte, intrigeerde mij enorm. Naar schrijft in zijn boek over de beklimming van de K2, dat hij nooit zonder uitgekiend plan de vele tientallen beklimmingen zou hebben overleefd. Hij deed vooraf aan data analyse, literatuuronderzoek, maakte risico analyses, organiseerde trainingsbeklimmingen. Op basis van het plan dat hij opstelt zoek hij zijn team bij mekaar. Naar houdt met zijn expeditieleden een kennismakingsgesprek en spreekt met enkele klimmers nog extra trainingsbeklimmingen af. Hij zoekt verder bewust jongere klimmers, waarmee hij ook aan talentontwikkeling lijkt te doen. Het beklimmen van de K2 zal voor een aantal klimmers echt buiten hun comfortzone zijn, maar zonder uitdaging geen topprestatie.

Wat heeft voetballen nu met de beklimming van de “Killer Mountain’ te maken zou je zeggen. Waarom moet ik nu aan mijn held Ronald Naar denken als ik het heb over ons voetbalelftal? Dit seizoen speelt ons team in de 4e divisie van de KNVB. Op één na heeft geen enkele speler eerder op dit niveau gespeelt. Voor velen van ons ligt het niveau in de 4e divisie buiten hun comfortzone. Een leeftijdscategorie omhoog, maar tegelijkertijd van de 1e klasse C-jeugd naar de 4e divisie B jeugd is een hele stap. Dit seizoen is het belangrijk om ons te handhaven op 4e divisie niveau. Het ziet er nu naar uit dat wij de na competitie gaan spelen en dat er op dat moment gepiekt moet gaan worden.

02-chinese-side-k2_1600

Lees de rest van dit bericht

Droomdoelen

Vroeger, ik zal een jaar of 10 geweest zijn, wilde ik maar één ding. Ik wilde bioloog worden. Lange wandelen maken, met de fiets er alleen op uit,  struinen door de duinen, ik vond het fantastisch. Vanaf dat moment begon ik ook alles zo in te richten dat ik straks ook echt bioloog zou kunnen worden. Zo maakte ik gipsafdrukken van de sporen die ik in het bos vond, ik maakte mijn eigen herbarium, las boeken over bekende biologen. Mijn vader nam mij zelfs één keer mee voor een afspraak met zijn oud biologie leraar van het Gymnasium, een niet onverdienstelijk bioloog. Het was belangrijk om te weten wat het inhoud om echt bioloog te zijn. Mijn eerste echte boek, was dan ook een boek over Carolus Linnaeus. Lees de rest van dit bericht

Groeien (deel 2)

In mijn laatste workshop nam ik de jongens even terug naar mijn eigen jeugd. Een van mijn eerste trainers, was een bijzondere man. Niet zo zeer door zijn trainingen, zeg maar de oefenstof, maar ook door wat hij zei. Zo herinnerde ik mij, mijn eerste training, mijn kennismaking met hem. Ik had mij als een van de eerste omgekleed en was de zaal al vast ingelopen. Ik pakte een bal en begon tegen de muur wat in te slaan. Ik had niet gemerkt dat er aan de andere kant van de zaal iemand aandachtig stond te kijken. Op een gegeven moment tikte iemand mij op mijn schouder. Ik vang de bal op, draai mij om en kijk in het gezicht van een al wat oudere man, een grijze snor en zware wenkbrauwen. Hij kijkt mij vriendelijk aan en zegt:
“Daar waar ik vandaan kom, zijn wij gewend om elkaar een hand te geven bij een kennismaking. Wie ben jij?” Hij steekt mij zijn hand toe. Ik geef  hem een hand en zeg wat stamelend:
“Uhh, sorry, uhh …… ja, ik ben Bert”
“Welkom Bert!” zegt hij en vertelt mij ook wie hoe hij heet. Dit was mijn trainer.

Lees de rest van dit bericht

Groeien (deel 1)

Enige tijd terug, wij zaten midden in de winterstop, mocht ik een workshop verzorgen voor spelers van een sportvereniging. Buiten kwam de regen met bakken uit de hemel; de jongens moesten wel gemotiveerd zijn want niemand komt voor zijn lol op de fiets door dit noodweer naar de voetbalclub. Ik had toppers in de zaal; alleen geloofde zij dat zelf niet. Want wanneer ben je nu een topper? Zijn alle talenten toppers en zijn alle toppers ook talentvol? Komt het toppers allemaal maar aanwaaien of moeten zij er ook nog wel wat voor doen? Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: