Categorie archief: Groepsproces

Pygmalion effect

Het gebeurd mij niet vaak, ik heb altijd een goed vertrouwen, maar vandaag had ik, voorafgaand aan de wedstrijd het gevoel dat wij niet zouden winnen. Dit had niet te maken met een glazen bol of een slinkend vertrouwen in mijn ploeg. Dit had meer te maken met een gevoel dat er een soort fatalisme zich van ons eigen maakt. Een gevoel van ‘Wij kunnen ook helemaal niks!’ Voorafgaand aan de wedstrijd ging het vooral over onze tegenstanders. Hoe goed zij wel niet waren. Daar tegenover werden onze eigen tekortkomingen scherp neergezet. Ook achteraf waren de analyses niet mals. Gezien het verloop van de competitie kon ik dat begrijpen. Wij gaan er alleen niet beter van spelen. Dit fenomeen komt ook vaker voor, er is ook een mooie naam voor: het Pygmalion effect.

self-fulfilling-prophecy-effectg

Hoe ik over mezelf, hoe wij over ons team denken, heeft effect op wat ik, wat wij met ons team presteren. Onze prestaties zorgen weer voor een bepaald beeld bij de buitenwacht, bij de ouders, bij de tegenstanders, bij de club. Dit raakt ons niet onberoerd en dat heeft dan weer invloed op hoe wij over ons zelf denken. De cirkel is rond. Als wij dus al negatief over ons zelf, over ons team, denken dan heeft dat negatieve invloed op onze prestaties. Wij gaan slechter presteren. In het veld zie je dit doordat een fout, een doelpunt, één op één met de keeper en toch niet scoren, niet leidt tot dat schepje er boven op. Het leidt veel eerder tot een moedeloos laten zakken van de schouders. Dit heeft invloed op het beeld dat onze tegenstanders, maar ook de buitenwacht van ons krijgt. Dit voelen wij en dat voelt niet lekker. Hierdoor doet juist de tegenstander er een schepte bovenop en gaan wij nog slechter spelen. Ons zelfvertrouwen wordt zo lager en lager.

Na afloop van de wedstrijd ging het over alles wat mis was gegaan. Over de keuzes die gemaakt werden. Over wat mensen verkeerd deden. Natuurlijk moet het daar over gaan, maar daar zit wat vóór. Als wij de negatieve spiraal willen doorbreken, dan zullen wij het moeten hebben over onze eigen kwaliteiten, over waar wij goed in zijn. Zijn wij dan überhaupt ergens goed in? O ja, zeker wel. Op de eerste plaats spelen wij nooit een hele wedstrijd dramatisch slecht. Wij kunnen soms erg goed beginnen, maar kunnen dit dan in de loop van de wedstrijd niet vasthouden. Het komt ook voor dat wij erg slecht beginnen en, op het moment dat het er eigenlijk niet meer toe doet,  goed gaan spelen. Op de tweede plaats, dit gebeurde ook vandaag kunnen wij regelmatig goed meespelen. Zo ook vandaag tegen de nr. 3 van de competitie. Wij kunnen het dus wel degelijk. Wat wij meer zouden moeten doen is benoemen waar wij goed is zijn. Wat zijn ieders kwaliteiten? Waar zijn wij als team goed in? Als wij dat weten te benoemen zullen onze prestaties beter worden en als onze prestaties beter worden, dan is het beeld wat de buitenwacht van ons heeft ook anders. Dit heeft invloed op ons gevoel van eigenwaarde en daardoor gaan wij nog beter spelen.

Top hockeycoach Marc Lammers zat ooit met een dramatisch slechte spits. Sylvia Karres, spits van notabene het Nederlands team, behaalde op juist de belangrijke toernooien een belabberd rendement. Karres had één probleem, ze kon geen bal met de backhand stoppen. Lammers als rechtgeaarde trainer, ging aan de slag met dit mankement. Het resultaat was dat Karres alleen nog maar slechter en slechter ging spelen. Haar slechte spel had direct gevolg op haar team. Het zelfvertrouwen van Karres was al ver beneden het vriespunt maar dat van haar team kwam dicht in de buurt. Lammers zei hierover dat ze alleen maar bewust bezig waren geweest aan het onbekwame. Als je bewust werkt aan het onbekwame gaan spelers onbewust het onbekwame toepassen. De cirkel was rond. Lammers leerde dat als je uitgaat van de kwaliteit van de speelsters zij veel beter presteren. Karres mocht aangeven hoe zij het beste functioneerde, hoe zij de bal aangespeelde wilde hebben. Het eerste de beste toernooi werd Karres topscoorder van het toernooi, Nederland werd wereld kampioen en de rest in geschiedenis.

Ik heb vertrouwen in mijn team!

Vrolijke ogen

“Kan je nu helemaal niks?” Patrick keek hem woest aan.
“Loop niet zo te kutten, idioot! Doe het zelf beter!” schreeuwde Robin terug.
De sfeer was gezet. Als het ook maar even niet goed liep, was Patrick niet te genieten. Normaal gesproken nam hij het voortouw. Hij was degene die geen peptalk nodig had. De wil om te winnen zat in zijn haarvaten, maar als het even niet liep en dat kon al voor de wedstrijd zijn, dan schold hij iedereen de huid vol. Al kreeg hij dat soms ook ook terug, vaker lieten zijn teamgenoten hem zijn gang gaan, maar klaagde wel achter zijn rug om bij de trainers.

Theo liep ijsberend langs de lijn.
“Hij heeft gewoon gelijk,” zei hij, toen Bram, zijn assistent, een opmerking maakt over het gedrag van Patrick. De meningen over het gedrag van Patrick liepen nogal uit een. Theo vond het prima. Hij kon er zelfs wel van genieten. Spelers met zo’n drive, wie wil dat nu niet? Spelers moeten elkaar aan kunnen spreken tijdens het spel. Bram was het hier wel mee eens, maar volgens Bram ging het wel over de manier waarop. Daar kwam bij dat het Bram opviel dat Patrick en in het verlengde het team niet beter ging spelen, als Patrick zo te keer ging.

Patrick is een jongen die, tijdens de trainingen en de wedstrijden laten we zeggen  aanwezig is. Hij is snel in het oordelen en richt zich hierbij vaak op anderen. Omgedraaid kan hij kritiek op zijn eigen spel moeilijk verwerken. Dit zorgt tijdens de trainingen, maar zeker tijdens de wedstrijden tot behoorlijk wat ruis. Je kon soms letterlijk zien hoe de vlag er bij hing. Als hij wat donker ging kijken, boos ook, dat kon je de klok er op gelijk zetten. Dit kan soms al voor de wedstrijd zijn.

boosss

Lees de rest van dit bericht

De Open Club

Nu al weer lang geleden, ergens in de vorige eeuw, had ik het geluk deel uit te maken van een groep mensen die na mocht denken over de toekomst van de vereniging. De toenmalige voorzitter daagde zijn gehoor uit tot ver buiten de kaders te denken.
Waar zou de vereniging staan over pak weg 15 jaar?

Wij mochten dromen. Niets was te gek. Waar zouden het eerste mannen team en eerste vrouwen team dan spelen? Waar spelen onze jeugdteams en welke resultaten zouden zij dan boeken? Hoe groot is de vereniging op dat moment? Hoe willen wij dat naar ons, als vereniging, in de wijk, in de plaats gekeken wordt? Zijn wij dan nog een vereniging met vrijwilligers of hebben wij wellicht beroepskrachten in dienst? Welke doelgroepen willen wij bedienen? Zijn dan nog steeds de leden of richten wij ons ook, of misschien wel meer op de lossere verbanden? Bieden wij meer dan sport en zo ja, wat willen wij dan nog meer bieden? Niets was te gek, alles kon. De opbrengst van de avond was een arsenaal aan droomdoelen. Een woud aan punten op de horizon en soms voorbij de horizon.

tumblr_lsyzkk1ais1r3zfqdo1_400_large

Lees de rest van dit bericht

Werken aan zelfvertrouwen

Ik heb mijn lat altijd waanzinnig hoog liggen. Ik neem met minder geen genoegen. Het moet goed zijn. Ik kan mij niet vergissen en fouten maken vind ik echt vervelend. Schoolexamens, mijn rijbewijs, mijn eerste NK finale, ik was zo nerveus. Soms zie er zo tegenop dat ik het liefst afhaak voordat ik er goed en wel aan ben begonnen. Ik moet eerlijk bekennen, dat schiet niet op. Soms mis je daardoor hele mooie, boeiende ervaringen.

Schoolexamen

Soms leidt dit afhaken soms ook tot uitermate mooie uitkomsten. Zo zag ik, in de examenklas van de middelbare school zo op tegen het eindexamen dat ik besloot dat leren voor het examen geen zin had. Ik had gedurende het schooljaar geleerd.  In plaats van elke dag in de boeken, samenvattingen nog een door nemen, lag ik tijdens mijn examen het grootste deel van de dag op het strand. Dit loslaten van de spanning zorgde er voor dat ik uitermate ontspannen door die examenweken ging. Het los laten van de controle leverde mij een hele mooie cijferlijst op. Misschien was het los laten, wel meer het vertrouwen dat, wat ik gedurende al die jaren op de middelbare school had gedaan, voldoende moest zijn?  Hoewel ik nog geen weet had van ontspanningstechnieken, moet het bakken in de zon, het heerlijk liggen op het stand ontspannend geweest zijn. Waar klasgenoten slapeloze nachten hadden, valeriaan of soms valium slikte, sliep ik die weken prima en zat er zonnebrandcrème en een flesje water in mijn tas. Misschien deed ik, onbewust op dat moment het juiste?

492069052

Lees de rest van dit bericht

Meer dan voetbal

Onder deze term doen veel voetbalverenigingen iets wat in de richting gaat van Maatschappelijk verantwoord ondernemen. Spelers van betaald voetbalclubs bezoeken basisscholen, want iedereen moet weten wat het is om prof te zijn. Clubs organiseren sporttoernooien in samenwerking met zorginstellingen.

Robur et Velocitas B1 reist over twee weken af naar Albanië. Zij gaan daar een voetbaltoernooi spelen, maar gaan daar ook ervaren wat het is om niet in een prachtige doorzon woning te wonen en niet even langs de Mac te kunnen na de training. De jongens zijn als team de afgelopen maanden druk geweest met allerlei activiteiten om geld bij elkaar te krijgen voor de mensen in Albanië. Zo hebben de jongens presentatiegidsen rondgebracht, hebben zij in een pop-up restaurant een avondvullend programma georganiseerd voor de betalende gasten en staan zijn gisteren en vandaag met een stand op op het terrein van het www.grolschdrakenbootfestival.nl/apeldoorn/
Tot slot maakt het team deel uit de schoonmaakploeg tijdens dit festival. Op zaterdagmorgen, zondagmorgen staan de jongen rond 6:45 u. op het terrein om alle rotzooi die achter gelaten is op te ruimen. Ook morgenavond zullen de jongens present zijn om alles op te ruimen.

0.96877500 1464263007

Na een goed verlopen seizoen, waarin op het eind net niet het kampioenschap in de Hoofdklasse werd binnen gesleept, is dit een nieuw hoofdstuk dat de ploeg aan het schrijven is. Deze jongens laten werkelijk zien dat er meer is dan voetbal en mooie resultaten. Deze jongens laten zien dat je samen hele mooie dingen kan bereiken en dat je er niet alleen bent voor jezelf maar dat je ook wat voor de ander kan doen.

Deze jongens verdienen steun. Zij hebben naast de eerder genoemde activiteiten óók een growdfunding project opgezet. Hier kunnen jullie de jongens steunen. Ook kleine bedragen zijn prima!! Help deze jongens bij het realiseren van dit doel. Het kampioenschap liepen ze mis maar dit doel gaan zij halen!!!

Steun deze jongens bij het behalen van dit goede doel:
https://4just1.com/project/1199

 

 

 

%d bloggers liken dit: