Categorie archief: Groepsproces

Meer dan voetbal

Onder deze term doen veel voetbalverenigingen iets wat in de richting gaat van Maatschappelijk verantwoord ondernemen. Spelers van betaald voetbalclubs bezoeken basisscholen, want iedereen moet weten wat het is om prof te zijn. Clubs organiseren sporttoernooien in samenwerking met zorginstellingen.

Robur et Velocitas B1 reist over twee weken af naar Albanië. Zij gaan daar een voetbaltoernooi spelen, maar gaan daar ook ervaren wat het is om niet in een prachtige doorzon woning te wonen en niet even langs de Mac te kunnen na de training. De jongens zijn als team de afgelopen maanden druk geweest met allerlei activiteiten om geld bij elkaar te krijgen voor de mensen in Albanië. Zo hebben de jongens presentatiegidsen rondgebracht, hebben zij in een pop-up restaurant een avondvullend programma georganiseerd voor de betalende gasten en staan zijn gisteren en vandaag met een stand op op het terrein van het www.grolschdrakenbootfestival.nl/apeldoorn/
Tot slot maakt het team deel uit de schoonmaakploeg tijdens dit festival. Op zaterdagmorgen, zondagmorgen staan de jongen rond 6:45 u. op het terrein om alle rotzooi die achter gelaten is op te ruimen. Ook morgenavond zullen de jongens present zijn om alles op te ruimen.

0.96877500 1464263007

Na een goed verlopen seizoen, waarin op het eind net niet het kampioenschap in de Hoofdklasse werd binnen gesleept, is dit een nieuw hoofdstuk dat de ploeg aan het schrijven is. Deze jongens laten werkelijk zien dat er meer is dan voetbal en mooie resultaten. Deze jongens laten zien dat je samen hele mooie dingen kan bereiken en dat je er niet alleen bent voor jezelf maar dat je ook wat voor de ander kan doen.

Deze jongens verdienen steun. Zij hebben naast de eerder genoemde activiteiten óók een growdfunding project opgezet. Hier kunnen jullie de jongens steunen. Ook kleine bedragen zijn prima!! Help deze jongens bij het realiseren van dit doel. Het kampioenschap liepen ze mis maar dit doel gaan zij halen!!!

Steun deze jongens bij het behalen van dit goede doel:
https://4just1.com/project/1199

 

 

 

Een nieuwe start

Ik heb altijd moeite met een eerste keer. Noem het plankenkoorts. Ik vind het enorm vervelend als je dan de kleedkamer binnenkomt en iedereen kijkt mij aan. Om daarna iedereen langs te moeten gaan, iedereen een hand te geven, om mij dan voor te stellen. Ik vind het niet fijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ik ben het liefst als eerste aanwezig bij de eerste training. Dan moeten ze in ieder geval langs mij en, dat heb ik liever, kunnen ze ook gewoon geen hand geven en langs mij heen lopen.

Om te voorkomen dat ik te laat zou komen was ik extra vroeg vertrokken. Ik was als eerste in de kleedkamer, kleedde mij snel op en liep de zaal in. Er stond een ballenkar achter het veld. Ik pakte een bal en begon wat in te slaan tegen de muur. Ik zal een minuut of twee bezig zijn geweest toen ik op mijn schouder werd getikt.  Ik draaide mij om. Voor mij stond een lange man, grijs haar. Hij stak zijn hand uit en zei:
“Hoi, daar waar ik vandaan kom, stellen wij elkaar eerst voor. Mijn naam is Jouke, wie ben jij?”

ep201108257787-600x300

 

Lees de rest van dit bericht

De psyche van de keeper

“Ja, jammer van die laatste bal, daar zat hij toch naast. Dan verlies je wel de wedstrijd.”

De keeper gaat na de wedstrijd over de tong. Een misser en het is een doelpunt voor de tegenpartij. Ik hoor het aan. Ik heb zelden een spits horen zeggen: “God ja, we hebben inderdaad verloren doordat ik die levensgrote kans miste.” Keepers zijn zelden of nooit tevreden. Zij trekken bijna automatisch het boetekleed aan. Van der Hart van Go Ahead Eagels werd publiekelijk aan de schandpaal genageld na het missertje tegen Ajax. Hij stond daarna gewoon voor de camera en de week daarna weer onder de lat. Respect!! Lees de rest van dit bericht

Ons feestje

Enkele dagen terug speelde wij de derby. Niet alleen de wedstrijd tegen onze plaatsgenoot, maar ook onze directe concurrent. Een spannende wedstrijd stond ons te wachten. Beide teams kende elkaar door en door, dus op dat vlak geen verrassingen.
Vanaf set 1 konden wij vol aan de bak. Met een 25-23 wisten wij de eerste set binnenboord te halen. In de tweede set liepen wij, eigenlijk vanaf de eerste serve achter de feiten aan. Met vrijwel gelijke cijfers ging deze set dan ook naar de concurrent. De derde set diende wij uit een ander vaatje te tappen, wilde wij de wedstrijd winnend afsluiten. Vanaf het begin werd er keihard gewerkt, alles werd van de grond gehaald, de blokkering zat pot dicht en aanvallend waren wij niet te stoppen. De coach van de tegenpartij had zijn eerste time-out bij 6-0 al aangevraagd en op 11-0 zijn tweede. Was hij bij de eerste time-out nog rustig, bij de tweede time-out was de rust verdwenen. Hij liep te ijsberen langs de lijn, was verbaal duidelijk en ook negatief, aanwezig. Bij het aanvragen van zijn tweede time-out liep hij al hoofdschuddend richting de zijlijn. Op dat moment wist ik dat wij de wedstrijd niet meer zouden verliezen, het geen ook niet gebeurde. Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: