Categorie archief: voetbal

Lockdown

Het was begin 2019 toen een viertal enthousiaste jeugdtrainers de koppen bij elkaar staken. Zij waren dik tevreden over de club, maar er ontbrak wel een hele belangrijke activiteit om de toch al volle evenementenkalender, een groot, meerdaags jeugdtoernooi. Vier mannen van het eerste uur, schetste snel de eerste contouren van hun droom. Snel werd aan mij gevraagd om me aan te sluiten.

Een tweedaags jeugdtoernooi moest er komen. Een toernooi voor eigenlijk alle jeugdcategorieën. Twee dagen voetballen, allerlei site events diende er te komen en de teams diende te overnachten op een camping op het terrein van de club. Als moment kwam al snel het Pinksterweekend in beeld. Op vrijdag opbouwen, de start van het toernooi op de zaterdag, op zondag de finales.
“Wat doen we met de zaterdagavond?”

Allerlei ideeën kwamen op tafel. Zo zou het eerste een oefenwedstrijd tegen een aansprekende tegenstander, liefst uit het betaald voetbal gaan spelen. Ook kwam een ouderwetse feestavond, met natuurlijk een DJ ter sprake. Uiteindelijk kwamen wij er achter dat die avond ook gewoon de finale van de Champions league gespeeld zou worden. Hoeveel evenement wil je hebben? Als wij er nu gewoon voor zorgen dat iedereen die wedstrijd op een groot scherm zouden kunnen zien!

Wekelijks kwam de werkgroep, zoals zij inmiddels genoemd werden, bij elkaar. Al werkende kwamen verschillende actiepunten in beeld. Om lijn te brengen in alle ideeën en plannen schreef ik een Plan van Aanpak, dat later omgevormd zou kunnen worden tot een draaiboek. Wie doet wat en vooral wanneer? De taken werden verdeeld, de vergunning werd aangevraagd. Er werden extra toiletvoorzieningen geregeld, elektriciteit voor op de ‘Columbia-camping’. Het eten voor de teams werd geregeld, de, BHV organisatie, de EHBO, de beveiliging stonden in de stijgers. De deelnemende teams zouden de auto’s kunnen parkeren bij een grote bedrijfsparkeerplaats en vanaf daar met shuttlebusjes vervoerd worden naar het terrein. Met Accres werden afspraken gemaakt over verschillende site events en voor de jongste jeugd zou er een penaltybokaal georganiseerd worden. Sponsoren werden gezocht.

Enorm belangrijk zou het mobiliseren van de vrijwilligers worden. Een evenement van een dusdanige omvang kan alleen slagen als ook véél mensen zouden willen helpen. Om duidelijk te hebben wat er gevraagd zou worden, zouden er functie omschrijvingen geschreven worden. Verschillende gesprekken met het bestuur, een presentatie tijdens de Algemene ledenvergadering volgde. Langzaam maar zeker liepen de inschrijvingen binnen. Al snel zaten alle leeftijdscategorieën vol.

Het toernooi leek het gat in de markt. De voorbereidingen liepen gestaag totdat ons land min of meer tot stilstand kwam door de Coronacrisis.

Teams mailde ons met vragen over het al dan niet doorgaan van ons toernooi. Er diende snel geschakeld te worden. Dat wij op enig moment met een besluit over het doorgaan van ons eerste toernooi diende te komen was duidelijk, maar wanneer is dat moment? Net als iedereen schakelde wij, vrijwel geruisloos over op beeldbellen. Al vonden enkelen het face-to-face contact, op anderhalve meter, fijner. Uiteindelijk moesten wij besluiten ons eerste toernooi af te lasten. Met onze leveranciers werden afspraken gemaakt over een vervolg, ná de crisis. Met de gemeente werd contact gelegd over de vergunning voor onze herstart.

Op dit moment zijn wij bezig met de voorbereidingen voor het toernooi van het seizoen 2020-2021. Belangrijk is nu het prikken van een nieuw weekend, want een ding is duidelijk. Elk nadeel hebt zijn voordeel zei ooit een bekende filosoof. Het feit dat wij nu nog een jaar hebben, maakt dat wij onze allereerste versie een nog mooier toernooi kunnen maken.

Dit toernooi moet een terugkerend evenement worden op de kalender. Heb je vragen, wil jij meehelpen, wil je meedoen met dit evenement, neem contact op!

 

 

Kampioenschap

Wij zitten midden in een crisis die zijn weerga niet kent. Een nog veel diepere, grotere crisis dan de financiële crisis van eerder deze eeuw. Wij hebben te maken met een virus dat wij nog niet kennen. Het gaat niet om een griepje, het verloop van dit virus kan mild verlopen maar heel veel mensen gaan er ook dood aan. Toen alles, ver weg, in China begon, daar een hele provincie op slot ging, sliepen wij nog. Toen het virus in het noorden van Italië al huis hield, gingen wij nog gewoon op wintersport, vierde wij nog carnaval. De dag nadat onze premier in een persconferentie de maatregelen afkondigde, spraken bijna alle sportbonden af dat het ook gedaan was met de trainingen en de competitie. De KNVB zorgde echter die dag ook verwarring door een artikel op hun website te plaatsen waarin stond dat de regels niet voor hen golden. Onduidelijkheid al om. Want waarom golden de regels over samenkomsten, over met niet met meer dan drie personen bij elkaar, voor iedereen behalve voor de KNVB. Waarom anticipeerde iedereen zich al op een verlenging van de slimme lockdown en werkte de KNVB nog met een scenario waarin de competitie na 6 april gewoon weer zou worden opgestart?

Ondertussen brachten andere sportbonden naar buiten dat zij zo snel mogelijk duidelijkheid zouden scheppen over promotie, degradatie, over kampioenschappen. Afgelopen week bracht de Nevobo naar buiten hoe zij naar de problematiek zou gaan kijken. Een goed verstaander wist toen al hoe de vlag er bij hing. De dag van de laatste persconferentie bracht de Nevobo naar buiten wie de kampioenen zijn, welke teams zouden degraderen en hoe de competitie er het komend seizoen uit zou gaan zien. Er werd zelfs een tweede topdivisie in het leven geroepen. Die dag, ongeveer een half uur ná de persconferentie, waar een journalist onze premier toch nog even moest vragen hoe het nu zat met de KNVB, bracht de KNVB naar buiten dat het seizoen voor de amateurs en de jeugdteams niet meer afgemaakt zou gaan worden, er zouden geen kampioen zijn, er zou niemand degraderen. Een nieuw seizoen, nieuwe kansen zullen we maar zeggen. Over het betaald voetbal nog even niets, want ja, wij leven niet in het luchtledige en dit moest afgestemd worden binnen UEFA verband. Je kan je toch werkelijk niet voorstellen dat men in Italië met op dit moment al 12428 besmettingen, met 11500 doden in Italië en 78.797 besmettingen en al 15000 doden in Spanje, dat men daar nog aan voetbal denkt? De voorzitter van Brescia uit Lombardije was hier heel duidelijk over. Wat er ook gebeurd, er wordt niet gevoetbald. De UEFA dacht hier anders over. Sterker nog, zij dreigde met het nemen van maatregelen tegen clubs die hen tegen zouden werken.

Ik vind het fantastisch dat de competitie’s niet door gaan. Prima besluit. Ik heb er ook baad bij, ik heb COPD, ben net ontslagen uit het ziekenhuis waar ik ook diabetes bleek te hebben. Ik behoor, mede gezien door mijn leeftijd, gewoon tot de risicogroep. Wat ik niet snap, waarom duurt besluitvorming bij de KNVB zo ontzettend lang? Waarom is men niet gekomen met een maatregel die, gezien de omstandigheden, recht doet aan iedereen? Je zou aan een oplossing kunnen denken, zoals de volleybalbond. Je zou ook kunnen bedenken dat er wel kampioenen zijn maar niemand degradeert en dat je voor het komend seizoen gaat werken aan een versterkte promotie-degradatie, zodat teams die nu middels de nacompetitie niet in aanmerking komen voor promotie dan wel degradatie als nog zouden kunnen promoveren dan wel degraderen.

Scheef gegroeid

Ik ben inmiddels bijna 58 jaar oud. Het grootste deel van mijn leven ligt dus achter mij. Zo ook dit verhaal. Ik was trainer van de B1, zo noemde wij destijds de O17-1. Het betrof een kleine, maar o-zo gezellige, vereniging. Het probleem van de vereniging was dat de club weinig jeugdteams telde. In elke leeftijdscategorie slechts 1, met als uitzondering, de D en de E jeugd. In die categorie telde de club plots drie teams.

Het eerste herenteam bestond uit oude vrienden. Mannen die ooit bij de club waren opgegroeid, maar later bij andere verenigingen op een hoger niveau hadden gespeeld. Het eerste team speelde op divisieniveau en konden daar, ondanks dat ze slechts 1x per week trainde, nog aardig meekomen. Mannen ook die eerdaags een stapje terug zouden gaan doen. Een drukke baan, een gezin, af en toe die blessures. Het moest een keertje genoeg zijn. Lees de rest van dit bericht

WC eend

Ik ging er altijd van uit dat kennis min of meer gelijk is aan macht. Daar moest ik enorm over nadenken toen,  al weer jaren geleden, een goede vriend van mij vertelde dat het er niet toe doet wat je kent, maar wie je kent. Kortom, vrienden waren veel belangrijker dan kennis en vaardigheden. Natuurlijk is netwerken ook een vaardigheid maar voor mij lag deze vaardigheid meer in het verlengde van de spreekwoordelijke kruiwagen.

Netwerken

Later leerde ik dat je netwerk inderdaad enorm belangrijk is. Vrijwel alle functies die ik heb mogen bekleden werd ik op gewezen door mensen vanuit mijn netwerk en eenmaal heb ik ook echt gebruik gemaakt van die spreekwoordelijke kruiwagen. Ik heb ook gebruik kunnen maken van die  kruiwagen, want toen ik niet meer wist wat ik later wilde worden, gestopt was met mijn studie, kon ik, via mijn vader aan de slag als administratief medewerker bij het rijks kadaster in Den Haag.

“Je gaat maar eens werken, misschien kom het inzicht later?”

Ook binnen de sport zijn het toch veelal de bekende namen, mensen kiezen hun mensen uit de inner circle en dat is logisch. Ons kent ons. Lees de rest van dit bericht

Meer regels

Er wordt in het voetbal een vrij brede campagne gevoerd tegen de VAR of wel tegen, of wel de video assistant referee, de videoscheidsrechter. Waar er eerst geklaagd werd over de kwaliteit van de scheidsrechters en moesten zij toch, net als in andere sporten ondersteund worden middels technische hulpmiddelen, wordt er sinds een tijd ernstig getwijfeld aan de kwaliteit van de VAR. Plots moeten de besluiten toch echt op het veld genomen worden en niet door iemand die niet eens in het stadion zit.

De VAR maakt het voetbal dood. In de The Guardian, toch een kwaliteitskrant, een heel artikel waarin rechtsgeleerden er voor pleiten dat de VAR alleen nog gebruikt mag worden bij ‘duidelijke en voor de hand liggende’ buitenspelfouten. De invloed van mensen als Gary Linneker is groot in Engeland. In een reactie op zoveel wijsheid vroeg iemand zich of je een VAR nodig hebt als de vergissing zo levensgroot is. Was de VAR niet juist bedoeld voor die situaties waarin het allemaal niet zo duidelijk is?

De campagne tegen de VAR begint lachwekkend te worden. Het wordt te pas en te onpas gebruikt. Als Liverpool een matige wedstrijd speelt maar wel nipt winnen post Teletekst een bericht waarin staat dat de VAR Liverpool te hulp is gekomen. Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: