Categorie archief: voetbal

De Ivoren toren

Enige tijd terug werd in het programma Radio EenVandaag gesproken over het dilemma dat steeds vaker ouders komen klagen bij de sportclub omdat ze het niet eens zijn met de selectiekeuzes op de club. Ze vinden dat hun kind wel in het hoogste team kan spelen. In de social media wordt de discussie daarover amper gevoerd. Sportbestuurders, trainers vinden ouders maar lastig. Zij weten als geen ander wat goed voor het kind is. Wim Keizer van Skerpe Jeugd, was duidelijk:

“Ouders willen graag deelgenoot zijn van de activiteiten van hun kinderen. Wanneer ze dat met gezonde betrokkenheid doen, dan is dat prima. Wanneer ze te betrokken raken, worden ze misschien wel fanatiek, luidruchtig en kritisch.”

Untitled-1

Lees de rest van dit bericht

Ouders graag gezien

Enkele dagen geleden las ik op Twitter een tweet van het account ‘Sportief Besturen’:

Voor veel bestuurders herkenbaar, wel of geen verplichte bardiensten voor ouders? Hoe ’t kan werken lees je op:

http://www.tvsportplezier.nl/vereniging/doen-laten-verplichte-bardiensten/

De voorzitter van basketbalvereniging Locomotief uit Rijswijk doet in het artikel, met de subkop “Andere tijd, andere aanpak” zijn verhaal over de positieve kanten van het verplicht stellen van de bardienst. Noem mij een geitenwollensokken type, maar bij het lezen van het woord verplicht krijg ik jeuk. Ik heb niets tegen het idee dat ouders taken doen voor de vereniging. Ik wil óók af van het idee dat ouders alleen maar hun kinderen komen droppen bij de vereniging, waardoor de club een soort veredelde peuterspeelzaal wordt. Ik heb echter moeite met het generaliseren. Ik ben opgevoed met het idee dat apartheid bestaat, dat niemand gelijk is, dat ieder mens uniek is, met zijn of haar eigen kwaliteiten. Er zijn dus mensen die die bardienst helemaal niks vinden, het ook niet fijn vinden om te doen!

563_bardienst_386x386

Lees de rest van dit bericht

Handig

Al weer bijna dertig jaar geleden deed ik ‘onderzoek’ naar de verschillen en de voorkeuren van links en rechtshandige volleyballers. Ik trainde in die tijd diverse volleybalteams, waaronder jongens in de leeftijd tussen de 10 en 12 jaar. Wij noemde dat toen de D-mini’s. De leeftijdsfase waarin je de smash ging aanleren. Met de introductie van Smashvolley gebeurd dat tegenwoordig een stuk eerder. Als je de smash gaat aanleren is een van de eerste vragen die je stelt; “Ben je rechts- of ben je linkshandig”. Was je linkshandig dan werd je het rechts-links-rechts aanloopritme aangeleerd. Was je rechtshandig dan was dit omgedraaid. Wat mij opviel was dat er altijd spelers waren die met dat vereiste aanloopritme niet uitkwamen. Deze jongens konden uit stand prima smashen, maar met een aanloop, in sprong, ging het mis. Het duurde enorm lang voordat ze het vereiste pasritme onder de knie hadden. Vaak waren ze voor die tijd al afgehaakt, met het idee dat ze het nooit zouden leren.

Wat ging er mis? Ik had geen idee. In een artikel in de Volley Techno, eind jaren ’80 vertelde Toon Gebrands dat het genoemde pasritme bij 90% van de spelers klopt en dat 10% van de spelers een omgekeerd pasritme loopt. Dit was lastig af te leren, sterker het bleek vaak averechts te werken. Toon gaf als oplossing om in ieder geval een goede voetplaatsing aan te leren. Een goed aanloopritme is dan minder een probleem, de schouderas staat dan tenminste goed. Ik ben in die periode erg veel gaan lezen, met experts gaan praten, over motorische ontwikkeling, over links- en rechtshandigheid.

Lees de rest van dit bericht

Verlies

Dat winnen en verliezen bij sport hoort is wel haast een open deur. Afgelopen zaterdag verloren wij de return in de nacompetitie. Na de winst van de week daarvoor, waren wij helaas niet in staat om dit resultaat, uit goed te vervolgen. Voor ons is het seizoen hiermee voorbij. Wij degraderen naar de Hoofdklasse. Na afloop in de kleedkamer hadden een aantal spelers het moeilijk. Iedereen reageert op zijn eigen manier, waar de een in tranen in de hoek van de kleedkamer stil zijn verdriet verwerkte, werd een ander boos.
Wij waren dat weekend natuurlijk niet de enige ploeg die zijn wedstrijd verloor. Ook Feyenoord kreeg in Zwolle les in effectiviteit en ook na afloop van die wedstrijd zullen de emoties in de kleedkamer van Feyenoord hoog op gelopen zijn. De supporters van Feyenoord, die aan het begin van het seizoen nog wegliepen met Fred Rutten, toen de club de groepsfase van de Europa League behaalde, konden zijn bloed nu wel drinken. Feyenoord dat in de groepsfase nog gewoon poulewinnaar werd en dus ook boven de latere finalist Sevilla eindigde, vergooide op het eind van het seizoen een zeker geachte derde plek in de eredivisie. Zelfs van Go Ahead Eagels werd thuis verloren.

verlies_sport
Lees de rest van dit bericht

PEP Talk

Na een op zich niet zo’n heel dramatisch verlopen seizoen, waarin wij al vroeg wisten dat wij een zwaar seizoen tegemoet zouden zien, wisten wij ons twee weken geleden te plaatsen voor de nacompetitie. Komend weekend spelen wij onze eerste wedstrijd in de nacompetitie. Als alles meezit spelen wij vijf finales. Na een seizoen waarin wij geen enkele keer zijn weggespeeld, waarin wij vaak gewoon goed konden mee voetballen, maar wij toch ook vaak wedstrijden verloren. Wat zou je zeggen, als je in onze positie zou staan?

peptalk

Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: