Site-archief

De 10.000 uur norm

Ergens in de vorige eeuw schreef Marcel Luycks, in het blad Coachen een artikel over talentontwikkeling, met als titel ‘Wat goed is, komt niet snel’. ‘Van de 100 talenten haalt maar tien procent de top’, zo begon het verhaal. Lang gingen sportbonden uit van het adagium ‘Wat goed is komt snel’. Omdat wat goed is, ook snel komt, richten BVO’s zich heden ten dagen ook op steeds jongere kinderen. Je zou maar eens achter het net vissen.

Ik schreef al dat uit recent onderzoek bleek dat slechts een beperkt percentage van de medaillewinnaars bij de Olympisch spelen, óók als kind al talentvol was. Veel kinderen van deze kinderen hadden tijdens hun jeugd ook meerdere sporten beoefend, voordat ze, op latere leeftijd, uitblonken in één sport. Uit Australisch onderzoek bleek dat onder 256 Olympische topsporters slechts 7% als kind ook uitblonk. Maar liefst 84% blonk als kind niet uit, was nooit gescout en had zelden of nooit in het eerste team van een vereniging gespeeld. Kortom, het is onjuist te stellen dat kinderen op jonge leeftijd scouten op de langere termijn de beste spelers aan de top brengt.

Lees de rest van dit bericht

Sprookjes

Lang geleden, in een land hier heel ver vandaan, namelijk Canada leefde er een journaliste die niet van ijshockey hield, maar wel van haar vriend die ijshockey meer dan leuk vond. Samen bezochten zij een wedstrijd in de NHL. Haar vriend had de avond van zijn leven. Onze journaliste deed tijdens de wedstrijd de ontdekking van haar leven. Zo begon een verhaal dat leest als een sprookje.  Lees de rest van dit bericht

Ontschotten

De tweede seizoenshelft is begonnen. De eerste wedstrijden zijn al weer gespeeld. Op naar een kampioenschap, of hard werkend om degradatie te voorkomen of gewoon meedeinen op de golven van de competitie. Aan het eind van dit seizoen zullen al die spelers weer op moeten voor de selectietrainingen. Dan wordt je weer gewogen en soms te licht bevonden.
Dan worden de teamindelingen bekend gemaakt. Dan is bekend welke spelers in de selectie elftallen mogen uitkomen en welke spelers meer recreatief mogen ballen. Selecteren is niet eenvoudig. Want doe maar eens een voorspelling over het verloop van een wedstrijd, laat staan over het verloop van een seizoen. Blijven al mijn spelers fit, lopen wij niet tegen, al dan niet onnodige, schorsingen aan? Hoe verloopt het seizoen bij de concurrentie? Ook dat is van invloed op het verloop van een wedstrijd, als ook de competitie. Wij maken onderscheid tussen resultaatdoelen en procesdoelen. Bij resultaatdoelen heb je het over kampioen worden, maar ook over niet degraderen. Bij procesdoelen heb je het over aannemen van de bal, het passen van een bal. Stukje moeilijker is dan het 1x raken. Dit soort doelen hebben spelers onder eigen controle en zijn daardoor een stuk uitdagender dan ‘Wij moeten vanmiddag winnen van CSV Apeldoorn’. Lees de rest van dit bericht

Positief coachen, niet voor watjes

Ik had net mijn eerste trainerscursus afgerond. Ik heb dat gehele seizoen in een schriftje bijgehouden wat ik zei, bij aanvang van een wedstrijd, in de time-outs, tussen de sets en na afloop van een wedstrijd. Ik schreef verder op hoe er gereageerd werd. Werden spelers boos, reageerde ze teleurgesteld, deden ze echt wat ik vroeg of misschien niet.  Wat duidelijk werd was dat eigenlijk elke speler beter ging spelen na een compliment. Een mega open deur natuurlijk. Opvallend was verder dat sommige spelers echt objectief slechter gingen spelen als ik maar door bleef zagen over de fouten die hij in mijn ogen maakte. Bij hen moest je het soms ook gewoon even niet benoemen dat het niet goed ging. Toch waren er ook spelers die het even nodig hadden om ze, laat ik zeggen, goed aan te spreken op hun gedrag. Wat ook opvallend was dat de kinderen soms echt van de leg waren als ik erg actief tijdens de wedstrijd stond te coachen. Zelfs niets zeggen alleen maar op een op een bordje aanwijzen in welke richting er geserveerd moest worden, was voor een enkeling te veel informatie.
“Je haalt mij dan uit concentratie!” kreeg ik een keer te horen.

Lees de rest van dit bericht

Toen was geluk heel gewoon

Mooie column, de laatste van Jan Dirk van der Zee!

Het schetst,  in mijn ogen, een beeld van een wereld die eigenlijk alles wel anders wil, maar even geen idee heeft hoe.

Want ja, zaterdagvoetbal en zondagvoetbal, het was toch goed zoals het was? De zaterdag was voor diegene die uit principe niet op zondag wilde spelen, de Biblebelt zeg maar, de zondag was voor iedereen die dat geen biet kon schelen. Tegenwoordig is de wereld veranderd en ik geloof dat zelfs de pinautomaat in Staphorst tegenwoordig niet achter slot gaat. Er zijn voor het gehele probleem natuurlijk legio oplossingen. In het volleybal, daar heb je ‘m weer, kan je competitie spelen op maandagavond, dinsdagavond, woensdagavond, donderdagavond, vrijdagavond en zaterdag en zondag de gehele dag. De aanvraag van een voorkeursdag is niet aan de club, maar aan het team. Zo kon het gebeuren dat ik als coach op donderdagavond 21:00 u. een wedstrijd moest coachen in Huissen. Nog gekker, op dinsdagavond 20:30 u. in Lelystad. Ben ik niet blij mee, maar ja de wens van de tegenstander en jawel het weekend vrij om als vader langs de lijn te staan. Je kan jeugd op zondagmorgen laten spelen en dan de senioren allemaal op de zaterdag, kunnen ze ’s avonds zonder enige terughoudendheid stappen. Je kan voor de jeugd ook de competitie gewoon los laten. Werk met een vrije inschrijving, waarbij de teams een toernooi spelen, waarbij de bovenste team direct promoveren en de onderste degraderen. Hierdoor kunnen verenigingen direct anticiperen op nieuwe aanwas en blijven de wedstrijdjes spannend. Je zou een dergelijke opzet ook voor de lagere seniorenteams kunnen bedenken. Je kan denken aan het starten van een competitie door de weeks en overdag, voor voetballers op leeftijd. Daarmee heb je de accommodatie ook door de weeks in gebruik en heb je in het weekend weer ruimte voor andere activiteiten.

Je kan nog steeds vasthouden aan oude patronen, je kan de zaterdag helemaal volstoppen. Je kan ook op de zondag blijven spelen, zonder publiek omdat de rest van het gezin naar de Ikea is, maar er is werkelijk een oceaan aan mogelijkheden. Je moet er alleen wel aan. Waar een wil is en is een weg en als die weg er niet is …. dan leggen we hem aan.

Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: