Wij worden wereldkampioen

Toen ik op de middelbare school zat, ik zal een jaar of 14 zijn geweest, had ik een trainer die ik niet snel zal vergeten. Ik kan mij de allereerste training nog goed herinneren. Ik had mij omgekleed en liep alvast de zaal in. Pakte een bal en begon met een bal, via de grond, wat in te slaan. Ik had de trainer wel zien zitten, had ook wel even gedag gezegd, maar meer ook ook niet. Na enkele keren de bal gesmasht te hebben tikte hij op mijn schouder. Ik draaide mij om en daar stond de trainer. Hij gaf mij een hand en zei: “Daar waar ik vandaan kom ben ik gewend dat wij elkaar eerst even voorstellen” Dat was mijn kennismaking met de man die niet alleen om deze actie indruk maakte. Hij was de eerste trainer die ons, als team betrok bij de doelen die wij individueel, maar ook als team wilde bereiken. Lees Meer

Beginnersgeest

“Hij wist niet dat het niet kon. Of niet hoorde. Of dat er bepaalde verwachtingen waren over de uitkomst. Gisteren versloeg de 19-jarige Nick Kyrgios Rafaël Nadal op het Center Court van Wimbledon. Jeugdige onbevangenheid won het van de gevestigde orde. Hij ging ervoor, niet arrogant of overmoedig, maar met plezier en geloof in eigen kunnen. Het gezicht van Rafa sprak boekdelen. Dit was niet de bedoeling! Wist hij wel tegen wie hij speelde? Ik denk dat hij het wist, maar zoals de commentator op de BBC zei “he plays without fear”. Wat de uitslag van de wedstrijd ook was geweest, hij had een topdag en daar kan niets tegenop”, tot zover een stukje uit mooi blog dat ik bij toeval op internet las. Lees Meer