Site-archief

Stof op de planken

Geboortekwartaaleffect

“Jij geeft aan dat procesmatig werken zal leiden tot een hoger niveau van onze elftallen? Kun je dat uitleggen? Ik ben bang dat ondanks dit de trainers toch zullen kiezen voor de beste 11 in de wedstrijd of selectie.”

Een gesprek over het fenomeen geboortekwartaaleffect, leidde tot een discussie over het nut van procesmatig werken. Mijn gesprekspartner was bang dat de meeste trainers toch altijd, aan het begin van het seizoen, bij een wedstrijd, toch altijd zullen kiezen voor de beste 11. Een open deur natuurlijk, want eerlijk is eerlijk, wie zou dat niet doen? De vraag is alleen, zijn de beste spelers van 1 juni, ook de beste aan het eind van het seizoen of nog verder, zijn dit de spelers die straks in het eerste elftal gaan spelen? In de jaren ’90 van de vorige eeuw ontdekte aan Canadese journaliste dat op het hoogte niveau van de NHL veel heel veel spelers geboren waren in maar een paar maanden van het jaar. Later ontdekte men dat ook in het Nederlandse voetbal er wel heel veel spelers in het betaald voetbal geboren bleken te zijn in juist de eerste drie maanden na de peildatum. Dit betekende niet dat talenten niet in zomer geboren konden zijn. Dit had alles te maken met oneerlijke concurrentie, met iedereen over een kam scheren. Co Adriaanse, destijds hoofd opleiding, bij Ajax verzuchtte dat zij, door deze oogkleppen, misschien wel talenten, van het caliber Johan Cruyff, aan de dijk hadden gezet. Top spelers in de dop, die nu achter de geraniums zitten, zonder dat ze ooit hun talent hebben kunnen laten zien, zonder dat iemand ooit naar hen omgekeken had.  Uit Europees onderzoek kwam naar voren dat het probleem binnen het voetbal niet kleiner maar groter wordt, zo bleek uit een onderzoek onder profs uit 12 Europese competities. Uit een artikel van Rick Lenders (maart 2015) bleek dat in de jeugdopleidingen van Nederlandse profclubs bijna vier keer zoveel spelers uit januari, februari of maart dan uit oktober, november of december rondlopen:

http://www.tussendelinies.nl/het-geboortemaand-effect-in-de-nederlandse-opleidingen

Nu scouten deze profclubs bij de amateurverenigingen in hun regio. Je zou dus kunnen verwachten dat ook daar een vergelijkbaar effect te zien zal zijn. Een eerste inventarisatie van een website voor voetbaltrainers laat niet al te hoopvolle cijfers zien. De KNVB heeft nu aangegeven dat zij nu, bijna 16 jaar nadat Ajax dit probleem binnen de eigen jeugdopleiding al signaleerde, hier wat aan gedaan moet worden. Ik verwacht er niet  veel van. Als winnen, gaan voor een kampioenschap, niet willen degraderen, kortom resultaten, het ultieme doel worden, kies je voor de korte termijn, kies je voor spelers met wie jij ook gaat winnen, met wie je niet zal degraderen, met je kampioen zal gaan worden. Hiermee kies voor de korte termijn bevrediging in plaats van het lange termijn resultaat. Leiden wij op om voetballers beter te maken of gaat opleiden over korte halen, snel thuis?

Stof op de planken

De nieuwe spelvormen van de KNVB laten zien dat de KNVB geleerd heeft. Centraal staat niet winnen, centraal staat plezier. Centraal staan veel balcontacten, kleinere teams, op kleinere veldjes. De voetbalwereld zou de voetbalwereld niet zijn als er weer een legioen aan mensen op zouden staan die het plan maar niets vinden. Good old Wim Jansen mocht in De Telegraaf zijn gal spuien. De Telegraaf is er op een of andere manier alles aangelegen om alles bij het oude te laten. Je vraagt je soms af waarom er in tegenstelling tot andere sporten nog steeds niet gewoon is om met een videoscheidsrechter te werken, waarom ongewenst gedrag op en langs de lijn maar niet opgelost kan worden? Waarom toch zou het Nederlandse voetbal zo afgegleden zijn? Het is alsof deze subcultuur niet wakker wil worden. Voor de duidelijkheid, de wereld is veranderd. Blaas het stof van de planken en kijk eens kritisch naar je eigen sport, naar de organisatie van je eigen club en hoe jij binnen die organisatie als trainer, als coacht functioneert. Probeer eens uit de comfortzone te treden.

217d77e62ffc1866bc3bd5c866b47dbe

Een slechte lichting

Ik sprak laatst een voetbaltrainer. Hij had net, met zijn team, ongenadig hard verloren. Op mijn vraag hoe het ging, antwoordde hij verontschuldigend, dat hij te maken had met een slechte lichting. Het zat gewoon even niet mee.
“Dat vroeg ik niet,” antwoordde ik, ik vroeg hoe het gaat.  Hij keek mij verbaasd aan en reageerde toe, iet wat gepikeerd, “Wat denk je zelf?”

Het excuus van een slechte lichting heb ik vaker gehoord en ik vind het een slecht excuus. Het hebben van een slechte lichting gaat over ‘schapen over een kam scheren’. Het hebben van een slechte lichting gaat over het gehecht zijn aan winnen van wedstrijden in plaats van het beter maken van sporters.

Lees de rest van dit bericht

Vrolijke ogen

“Kan je nu helemaal niks?” Patrick keek hem woest aan.
“Loop niet zo te kutten, idioot! Doe het zelf beter!” schreeuwde Robin terug.
De sfeer was gezet. Als het ook maar even niet goed liep, was Patrick niet te genieten. Normaal gesproken nam hij het voortouw. Hij was degene die geen peptalk nodig had. De wil om te winnen zat in zijn haarvaten, maar als het even niet liep en dat kon al voor de wedstrijd zijn, dan schold hij iedereen de huid vol. Al kreeg hij dat soms ook ook terug, vaker lieten zijn teamgenoten hem zijn gang gaan, maar klaagde wel achter zijn rug om bij de trainers.

Theo liep ijsberend langs de lijn.
“Hij heeft gewoon gelijk,” zei hij, toen Bram, zijn assistent, een opmerking maakt over het gedrag van Patrick. De meningen over het gedrag van Patrick liepen nogal uit een. Theo vond het prima. Hij kon er zelfs wel van genieten. Spelers met zo’n drive, wie wil dat nu niet? Spelers moeten elkaar aan kunnen spreken tijdens het spel. Bram was het hier wel mee eens, maar volgens Bram ging het wel over de manier waarop. Daar kwam bij dat het Bram opviel dat Patrick en in het verlengde het team niet beter ging spelen, als Patrick zo te keer ging.

Patrick is een jongen die, tijdens de trainingen en de wedstrijden laten we zeggen  aanwezig is. Hij is snel in het oordelen en richt zich hierbij vaak op anderen. Omgedraaid kan hij kritiek op zijn eigen spel moeilijk verwerken. Dit zorgt tijdens de trainingen, maar zeker tijdens de wedstrijden tot behoorlijk wat ruis. Je kon soms letterlijk zien hoe de vlag er bij hing. Als hij wat donker ging kijken, boos ook, dat kon je de klok er op gelijk zetten. Dit kan soms al voor de wedstrijd zijn.

boosss

Lees de rest van dit bericht

Over de schutting kijken

De KNVB komt naar u toe dit najaar. Zij gaan het land door met de KNVB roadshow.
Tijdens deze avonden doen zij uit de doeken hoe zij aankijken tegen de toekomst van het pupillenvoetbal in Nederland. Er ligt een plan om door middel van nieuwe spelvormen te komen tot meer spelplezier, minder versnippering en een betere aansluiting met de ons omringende landen. Secondair spelen volgens de bond het feit dat er sprake is van een toenemende mate van bewegingsarmoede, het feit dat er minder op straat gevoetbald wordt, als ook de werving en behoud van nieuwe leden en ook en dat vond ik wel een bijzondere toevoeging, het feit dat de huidige spelvormen al dateren van de jaren ’80 van de vorige eeuw.

Nu blinkt het voetbal in z’n algemeenheid niet uit in daadkracht als het gaat om vernieuwing en als je in social media leest hoe dit Deltaplan in het land ontvangen wordt, dan kan je ronduit stellen dat de werkvloer uitermate conservatief is. Aan de andere kant vind ik een argument dat een werkwijze al ruim 30 jaar oud is weinig inhoudelijk.

Leuke wedstrijden Lees de rest van dit bericht

Comfortzone

Wij willen ons graag vergelijken met de ander. Wij willen wedstrijden winnen. Wij moeten winnen. Om te winnen is het fijn om te kunnen beschikken over goede, ervaren spelers. Om die reden hebben trainers nog al eens de neiging om als een moeder kloek op de eieren te zitten. Hij is, als trainer, het beste dat de speler zou kunnen overkomen. De trainer gaat met zijn team voor niets minder dan het kampioenschap en niet zelden slaagt deze trainer hier ook nog in.

Dit korte termijn denken leidt niet tot betere spelers. Leren vindt namelijk niet plaats in de comfortzone. Willen wij spelers echt beter maken moeten trainers op de eerste plaats af van hun eiland. Laat spelers niet spelen op het actuele niveau, daag ze uit, laat spelers doorstromen. Doorstromen betekent dat ze regelmatig op hun tenen moeten lopen, dat niet alles direct goed verloopt. Doorstromen betekent dat je fouten kan, maar ook mag maken. Doorstromen betekent dat je misschien niet zo vaak als dat zou wensen kampioen wordt met je team.

Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: