Site-archief

Keuzes maken

Een discussie op Twitter met mijn goede vriend Remko Kenter, dè man achter de jeugdsuccessen van Sliedrecht Sport leverde mij de nodige stof tot nadenken. Aanleiding vormde het voorwoord van de hoofdredacteur van de Volley Techno. In zijn voorwoord luidde hij de noodklok over de afname van het aantal jeugdigen dat nog gaat volleyballen. Remco vroeg zich af of de bondsraad dit onderwerp niet op de agenda zou moeten zetten.

Ik vroeg mij af of dit niet méér een maatschappelijk probleem is dan een probleem dat alleen het volleybal raakt.  Remko is een warm pleit bezorger van het standpunt dat in het volleybal het spel aantrekkelijker gemaakt kan worden en dat daardoor de uitstroom in ieder geval minder zal worden. Wij kennen elkaar langer dan vandaag en ik bracht daar tegen in dat dat wij best wat meer vertrouwen mochten hebben in ons eigen product. Ik was lid van de landelijke werkgroep mini-volleybal toen het circulatie mini-volleybal werd geïmplementeerd. Voordat deze methodiek geïmplementeerd kon worden moest er al het nodige water door de Lek. Het spel dat decennia geleden door Adrie Noy werd bedacht moest eerst aangesloten worden op het mini-volleybal zoals wij dat sinds het mini-massaplan in ons land kende. Er moesten uniforme regels komen en er moest voor een ieder een logische en doorlopende leerlijn ontwikkeld worden. Dat logisch en doorlopend is de jaren daarna continu een punt van discussie geweest. Jaarlijks werden in de landelijke werkgroep de spelregels geëvalueerd en niemand keek verbaasd als bleek dat er ergens in ons land een regio was waar men, tussen de bestaande vaardigheidsniveaus, een extra niveautje toegevoegd was. Dat heette maatwerk. Het CMV, zoals dat later is gaan heten, leverde een enorme aanwas aan nieuwe leden bij de kinderen in de basisschoolleeftijd maar wat bleek voornamelijk meisjes wisten de weg richting de volleybalclub te vinden. Jongens gingen nog steeds voetballen, hockey, tennis, noem het maar, ze gingen wat anders doen. Het CMV was niet voldoende. Adrie verdiende een standbeeld maar Lees de rest van dit bericht

Buitenspelen moet!

Kinderen spelen te weinig buiten. Met name kinderen van hoogopgeleide ouders spelen te weinig buiten, zo blijkt uit onderzoek uitgevoerd in opdracht van Jantje Beton. Vroeger heb ik nog voor Jantje gecollecteerd, geld opgehaald voor meer speeltuinen, meer speelgelegenheden voor kinderen. Voor iedereen die niet weet wat Jantje Beton is, Jantje Beton is, Jantje Beton is hét goede doel dat zich samen met kinderen inzet voor meer en uitdagender speelruimte en meer speeltijd. Op de website van Jantje Beton met kapitaal grote letters dat wij nooit moeten stoppen met spelen. Nu is het probleem met kinderen van hoogopgeleide ouders niet dat zij nooit spelen, maar zij spelen te weinig buiten. Sommigen van deze kinderen spelen nooit buiten. Het blijkt dat het hoogopgeleide ouders moeite hebben om hun kinderen naar buiten te krijgen. Ook blijkt dat zij te weinig tijd hebben om actief aan te moedigen om buiten te gaan spelen. Kinderen van hoogopgeleide ouders blijken wel te spelen, maar dan achter een beeldscherm. Zij gamen vaker dan dat zij buiten gaan ravotten, gaan voetballen, in bomen klimmen, verstoppertje spelen. Je kan je afvragen of dat erg is. Is spelen niet synoniem aan spelen?

Lees de rest van dit bericht

Kruisbestuiving

Beste sporttrainers uit Apeldoorn en omstreken,

Afgelopen weekend ging het zowel bij Studio Voetbal, als ook bij Rondo als ook bij VI maar amper over de wedstrijden van het afgelopen weekend. Het ging vrijwel alleen over de aanstelling van Peter Blange als prestatie en innovatiemanager bij de KNVB. De reacties logen er niet om.

“Kon de KNVB niet naar de buren kijken? In Duitsland gebeurd van alles.”
“Waarom moet er iemand van buiten het voetbal gehaald worden?”
“Ik wil dat helemaal niet horen van een volleyballer!” aldus Wim Kieft.

De toon was gezet. Bij Studio Voetbal durfde Hans van Breukelen, de man achter dit ‘wereldvreemde’ plan het nog wel uit te leggen. Hij kwam hier echter, mede door de wijze waarop Tom Egberts het gesprek leidde, niet helemaal uit.

Nu staat de voetbalwereld bekend als een vrij conservatieve wereld maar de agressiviteit waarmee deze aanstelling bekritiseerd werd doet bijna vermoeden dat men in het geheel niet wil veranderen, dat er werkelijk niets mis is met het voetbal in Nederland, dat het ook volstrekt niet nodig is om volgende stappen te zetten.
“Ze dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was.”

Veranderen valt niet mee. Veranderen betekent los laten, iets nieuws proberen. Veranderen gaat niet van zelf, want wat wil je veranderen? Wat moet anders en waarom moet het anders? Was het dan verkeerd wat wij al jaren deden?

Veranderingsprocessen stagneren niet zelden omdat men bij het zoeken naar oplossingen in cirkels rond blijft draaien. Suggesties toe verbetering, tot veranderen worden op voorhand al afgewezen omdat men van mening is dat een dergelijke werkwijze niet werkt of omdat men dit al eens eerder heeft geprobeerd.

Veranderen van binnenuit loopt vaak stuk omdat niemand het voortouw neemt, objectief naar de situatie kan kijken. Ik denk dat ik in ieder geval veel kan leren, van andere trainers, uit andere sporten. Ik ben enorm nieuwsgierig naar de wijze waarop anderen training geven, hoe andere een wedstrijd coachen. Ik denk dat wij van elkaar kunnen leren om zo ons zelf en onze sport verder te brengen. Natuurlijk hebben wij hier landelijk een organisatie als NL Coach voor!  Ik zou het echter super vinden als wij, in Apeldoorn, dus dicht bij huis, sportoverstijgend, trainers-coaches bij elkaar zouden weten te brengen om zo te komen tot een onderlinge uitwisseling van kennis en ideeën. Over de vorm kunnen wij later verdere invulling aangeven.

Wie zou hier met mij nader van gedachte willen wisselen?

bestuiving

 

 

Beginnersgeest

“Hij wist niet dat het niet kon. Of niet hoorde. Of dat er bepaalde verwachtingen waren over de uitkomst. Gisteren versloeg de 19-jarige Nick Kyrgios Rafaël Nadal op het Center Court van Wimbledon. Jeugdige onbevangenheid won het van de gevestigde orde. Hij ging ervoor, niet arrogant of overmoedig, maar met plezier en geloof in eigen kunnen. Het gezicht van Rafa sprak boekdelen. Dit was niet de bedoeling! Wist hij wel tegen wie hij speelde? Ik denk dat hij het wist, maar zoals de commentator op de BBC zei “he plays without fear”. Wat de uitslag van de wedstrijd ook was geweest, hij had een topdag en daar kan niets tegenop”, tot zover een stukje uit mooi blog dat ik bij toeval op internet las. Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: