Site-archief

Herinneringen

Ik kwam laatst, gewoon in de stad, een oud collega tegen. Hij was, samen met zijn dochter, aan het winkelen. Hoewel mijn oud collega inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd ruim gepasseerd was, herkende wij elkaar direct.
“Ha Bert, lang niet gezien zeg! Hoe gaat het met je?  Zijn dochter keek hem vragend aan.
“Jij kent ook iedereen!” zei ze.
“Haar vader schoot in de lach.
“Maar jij kent Bert ook hoor, even goed kijken, even heel diep nadenken!”
Het kwartje viel.
“Oooh ja, volleybal, de trainer van de liter ijs voor de winnaar van ‘de tafel van 10’ aan het eind van het seizoen!”
“Jeetje, Debbie, dat je dat nog weet!”
“Whahahaha, dat jij mij naam nog weet!”
“Ja wat wil je, ik ben niet heel vaak leuke trainers tegengekomen die ook nog heel aardig konden training geven.”

Lees de rest van dit bericht

Huilen op een bankje

De sportvereniging was voor mij de place to be. Hier waren mijn vrienden, hier kon je zijn wie je was. Het was gezellig, samen sporten, samen ook resultaten neer zetten, was geweldig. Mensen met een zelfde doel, een zelfde hobby. Niet dat ik niet wist dat de wereld er ook gewoon heel anders uit kon zien, minder leuk, minder gezellig, bedreigend soms. Dat was mijn middelbare school. Achtervolgd worden op weg naar huis. jongens die je schooltas van je bagagedrager trappen en dan wachten totdat ik mijn tas weer achter op de fiets had, om ‘m er daarna net zo hard weer vanaf te trappen. Een klas binnenlopen en dan zien dat ‘Bert is een homo!’ op het schoolbord geschreven is. Een hond die op je afgestuurd wordt als je door het park naar huis loopt als je fiets kapot is. Dat was mijn middelbare schoolervaring en waarom? Ik had geen idee.

De sportvereniging was veilige plek, hier hoefde ik niet bang te zijn. Hier hoefde ik niet te wachten tot iedereen weg was om dan via een omweg naar huis te fietsen. Ik kon mij werkelijk niet voorstellen dat het ook anders kon zijn. Tot die bewuste avond. Lees de rest van dit bericht

Coaches die nooit verliezen

Het moet ergens begin jaren 90 zijn geweest. Ik nam deel aan een workshop Coaching, van de Sportacademie Amsterdam. In de klas bekende en minder bekende trainers en coaches, actief in verschillende takken van sport. Het was de eerste keer dat ik hoorde van het fenomeen coaches die nooit verliezen. Ik deelde in de workshop mijn werkwijze, het planmatig werken vanuit een jaarplan, de competitie als sluitstuk van het leren zien en in de wedstrijden dus ook met leerdoelen werken in plaats van resultaatdoelen.
“Jij zou ‘Coaches who never lose’ moeten lezen, ik denk dat jou dit aanspreekt!” gaf een deelnemer aan.

Lees de rest van dit bericht

Een volleyballer in Wonderland

Als volleyballer is het leuk om rond te lopen in een andere wereld, de voetbalwereld. Het zijn beide teamsporten. Het zijn beide balsporten. Ooh ja en beide kan je het zowel binnen, als ook buiten spelen. In een meesterlijk blog van Daan Krijnen, ook een volleyballer die tegenwoordig zijn dagen op het voetbalveld slijt, las ik afgelopen week dat er nog een overeenkomst is, namelijk die ene geniale oefening. Zowel in het voetbal, als ook het volleybal, hanteren trainers die het echt niet meer weten diezelfde oefeningen en gebruiken die dan ook week in week uit:

https://daankrijnen.blogspot.nl/2018/01/die-ene-oefening.html

Ik kreeg laatst te horen dat ik niet altijd te pas en te onpas het volleybalplaatje op het voetbal kon plakken en dat is natuurlijk ook zo.Er zijn ook legio verschillen tussen beide sporten. Lees de rest van dit bericht

De sleepnetmethode

Laatst kreeg een verhaal te horen dat een plaatselijke vereniging langs de lijn ouders had benaderd met de vraag of hun kind niet bij hun vereniging wilde spelen. Nu is ronselen geen nieuw woord in de Van Dale, dus helemaal nieuw is dit gedrag ook niet. Wat voor mij wel nieuw was, was de leeftijd van de kinderen. Het betroffen kinderen jonger dan 6 jaar. Kinderen die dus net op de kleuterschool zaten. Vroeger, ik ben al op leeftijd, mochten kinderen pas een sport kiezen nadat zij hun zwemdiploma’s hadden behaald. Deze kinderen worden al benaderd door clubs op het moment dat ze net kunnen watertrappelen.

Lees de rest van dit bericht

%d bloggers liken dit: